Frå eit A4-liv...

Blogge-comeback?!

2011-01-27T09:10:00.001+01:00

Eller kanskje ikkje...

Grunnen til at eg har opna bloggen igjen, etter 1,5 år, er at eg vil lage bok av den.

Blog2print hjelper meg med dette, men for at dei skulle få tilgjenge måtte eg opne den for alle.

Elles har vi det bra :)

...og kven veit, kanskje hiv eg meg på bloggebølga igjen. Eg har no slikt å styre med ;)

VINTEREN 2010

2010-05-21T12:28:00.001+02:00

Mot Austefjordfjell på veg til Melshornet

Ma og Astrid på Melshornet med Saudehornet som bakgrunnskulisse

Astrid, Maria og Therese på Melshornet - Astrid og Birgitte på Åmskaret

Mot Kvanndalen På Sandhornet med Åmdalen bak

Linnea og Mamma på Melshornet

Morgonturar til Åmskaret

Frå turen til Vallahornet saman med Ma

Birgitte og Astrid på Strandafjellet, før start i Alperittet 2010

Astrid på snøfjøl for første gong sidan 2002

Frå turen til Verhaldet saman med Birgitte og Maria

Frå nedturen frå Verhaldet

Ma og Astrid på veg mot Fingeren i tjukk snøkave

Utsikta frå Randers topp i Hjørundfjorden er storslått!

Astrid, Ma og Elling, med Randers i bakgrunnen

Astrid m/Kolåstinden bak, Birgitte m/Fingeren bak. Standalsrennet 2010.

Astrid jublar og takkar for ein perfekt vinter!

Eit lite livsteikn :)

2010-01-06T14:25:00.001+01:00

Våg å være ærlig.
Våg å føle det du gjør,
si det du vil si.
Kanskje de som holder munn
er reddere enn deg.
Der hvor alt er gått i lås
må noen åpne vei.

Våg å være sårbar.
Ingen er av stein.
Våg å vise hvor du står,
stå på egne bein.
Sterk er den som ser seg om
og velger veien selv.
Kanskje de som gjør deg vondt
er svakest likevel.

Våg å være nykter.
Våg å leve nå.
Syng, om det er det du vil,
gråt litt om du må.
Tiden er for kort til flukt
bruk den mens du kan.
Noen trenger alt du er,
og at du er sann.

Dikt til ettertanke av Hans Olav Mørk

Illustrert med mine bilete

Godt nytt år til alle dykk som fortsatt kikar innom...

...eg set pris på det...

...kanskje kjem eg sterkare att...

...ein dag...

*KLEM*

Det er noko spesielt med...

2009-07-13T01:46:00.001+02:00

...den fyrste tanna.

1. juni 2004. På dagen fem månadar etter at du kom til verda, fekk du di fyrste tann!

Ein milepæl.

Ein dag mamma aldri gløymer:)

Eit lite skarpt "riskorn" kunne sjåast og ikkje minst kjennast. I den tannlause babymunnen din kika den fram, den fyrste mjølketanna di. Endå eit teikn på at min vesle jentebaby var i ferd med å verte stor:)

Den høgre framtanna di fekk snart selskap av resten av mjølketennene dine, dei kom som perler på ei snor den sommaren.

I dag, 12.juli, på Bestefar sin bursdag, var det tid for den fyrste mjølketanna å takke for seg.

I bursdagselskapet på Grevsneset, midtvegs i ein av dei mange melonbåtane, der losna tanna!

Eg veit ikkje kven som var den stoltaste etter tannfellinga; godaste Elisa mi eller var det kanskje mamsen sjølv?! :)

Vi ventar i alle fall begge to i spenning om tannfeen kjem på besøk i natt! :)

Kjære Stine!

2009-06-22T03:05:00.001+02:00

(Fotograf: Marta Lystad)

I dag, 21.juni 2009, er det 10 år sidan du kom til verda.

Det er 10 år sidan Synne vart storesyster for første gong. Det er 10 år sidan du kraup inn i hjarterota til alle som stod deg nær.

På desse 10 åra har du allereie vevd eit stort og fargerikt teppe. For det meste er teppet ditt vevd i spreke, glade fargar, men også dei mørke, litt triste fargane har du måtte bruke på livet ditt sitt teppe. Du har kanskje fått erfare og fått lære meir om livet enn mange andre på din eigen alder...

DU Stine er ein fargeklatt i deg sjølv. Du har visst alltid vore eit naturleg midtpunkt; glad og sprudlande, raus med klemmar og gode ord. Du veit det kanskje ikkje heilt sjølv endå, alle dei fantastiske flotte eigenskapane du har! Ikkje sjeldan viser du både klokskap og forståing som sjølv fleire vaksne kan misunne deg...

I dag har du fyllt 10 år -og du har "heile livet" framføre deg! :)

Her er eit lite utval av dei "tusenogørten" bileta vi har av deg:

Du har alltid likt å pynte deg:) i allefall så lenge eg har kjent deg! Spesielt godt likte du Leppestifta i Besta si veske, den var du som regel heldig å få låne:)

Du har hatt mykje glede av mine mange skopar:) "Astrid? Kan ej få vere skomannekeng?" var eitt av standardspørsmåla då du var heime med oss annakvar helg. Fram og tilbake på golvet i kjellarleilegheita, med hofteknekk og smilet på plass:) Seinare har du hatt gleda av å kle deg ut ved ulike høve, blant anna som Julebukk og i Lurvetog.

Du er ei friluftsjente. Du kosar deg i ditt rette element både vår, sommar, haust og vinter.

Snøklokkeplukking om våren var du eit par år VELDIG fasinert av:) Eg kan hugse at du omtrent kunne plukke hagane fri for snøklokker, du sa; "Sjå der då Pappa! Dinna snøklokka e endå finare, dinna snøklokka står åleine, dinna snøklokka kanskje e mammasnøklokka til dinna", alltid hadde du ein grunn til å plukke endå fleire:)

Sommaren har du og Synne likt å starte tidleg, iallefall badedelen av sommaren;) No vert det ikkje noko badebilete her -du veit sikkert kvifor, spesielt dersom du tenker på kva badekle dokke stort sett har brukt;) Grilling på Grevsneset har alltid vore kjekt! I år skal du til og med feire selskapet ditt der.

Hausten har vore ei fin tid for ulike turar i skog og fjell. Du er flink å hauste av naturen, her er du på din aller første sopptur -det er ikkje sikkert at du hugsar det så godt, men den dagen var skogen full av gul(l) -og dei steikte kantarellane gjekk ned på høgkant den kvelden:)

Vinter og snø er også stas. Her er du med på juletreskogen for første gong -og du fekk velge ut Besta sitt juletre.

Du er ei Gollejente! :) Her er du 4 år (pluss tre dagar) gammal, på ein kjempekoseleg ferietur i Bø.

Du har alltid vore nyfiken på kunnskap. Konkrete og filosofiske spørsmål dansar fortsatt om einannan:) Du er dessutan flink til å ta dei utfordringane som møter deg på vegen din. Eg og du har snakka mykje om å "gutse" i ulike samanhengar, og det gjer du Stine! Du er ei jente som gutsar! Du er ei jente med mot i brøstet:) Det vil nok kome godt med vidare, for livet er fullt av utfordringar! Og dersom du kjenner at du treng hjelp forbi hindringar på vegen din -ja då veit du at vi vil hjelpe deg vidare. Nesten slik som i hinderløypa på Sommarland i Bø;)

Du er glad i dyr -og dyra er glade i deg. Dyrepassar...det er du nesten allereie Stine. Ein flink dyrepassar:)

Familiane dine set du veldig høgt. Du syner med heile deg at du verdset å vere saman som familie. Heimekos inne/ute, ulike aktivitetar og turar der vi er samla, dei lange, gode samtalane rundt kjøkenbordet...små og store hendingar som vi opplever i lag, alt dette knyt familiebanda sterkt i hop:)

Av og til kan eit bilete seie meir enn tusen ord. Slike som dette.

Nokre ord synest eg likevel talar sterkt her; kjærleik, nærheit og tryggheit.

Hugsar du dagen då du kom heim frå skulen med denne plakaten? Du hadde vore vekas elev:)

Du er ikkje berre flink å leike med gutane:) Du er flink til så mykje! Du er flink til å glede deg over å få vere aktiv. Du er flink som tør å setje utfor bratte løyper. Du er flink til å kose deg på fotballbana. Du er flink til å spele på lag -og til og med flink til å lage mål. Her hadde lista vorte uendeleg lang dersom eg skal skrive alt du er flink til:)

Det er seks år mellom desse to bileta... Eg ser likevel at du er den same jenta:) Ei jente som vardar vegen sin på ein flott måte!

Gratulerer med 10-års dagen din kjære Stine!

Bloggen min er 1 år!

2009-06-06T18:27:00.001+02:00

Etter å ha kika igjennom bloggen min, fann eg ut at det i dag er eitt år sidan eg skreiv mitt første innlegg.

Her er det:

6. juni 2008

"Sydenferie" i Bjørdalen

Dei siste ti dagane har eg tatt ferie, ferie frå min kvardag som husmor i fødselspermisjon. Det er ikkje slik at eg har reist så langt av garde, og eg har heller ikkje reist frå familien min. Dessutan har ferien hittil ikkje kosta meg ei einaste krone. Likevel har eg tatt ferie, ikkje på hotell med basseng og 500 meter frå stranda, men hus med hage og 1 km frå friskt og godt ferskvatn.
Ferien eg snakkar om, er meir slik;
Då nordavinden snudde i slutten av mai, kom fineveret. Og med søraustleg bris og sol heile dagen, vart eg instillt i "sydenmodus".
Ulltrøya, som er flittig brukt gjennom heile året på desse kantar, vart bytta ut med bikinien eg fekk i eit "Det-Nye"-blad i fjor sommar. Varmepumpa som surrar og går for å halde oss varme stort sett heile året, fungerar no som luftkjølar. Kjøt- og fiskekaker, graut og ball på middagsmenyen er no bytta ut med pastasalatar, grøne salatar, friske dressingar, baguettar, foliert laks og -det er ikkje til å kome heilt vekk frå: grillpølser.
Innandørs husarbeid er sett på vent, berre det mest prekære som å sette på oppvaskmaskina om kvelden, og ei og anna koke med kle i løpet av veka... (Vekk er bekymringane om at alle ungane har kvar sine tre lag med reine, tørre klede til ei kvar tid, der halve huset er tatt i bruk som tørkestativ for at 3 stk parkdressar med og utan for, same antal 2-delte regnkle skal vere klar til neste dag. Dette var berre ein liten digresjon...)

(No juksar eg litt, og legg til eit bilde frå Vatnevatnet, som ikkje ligg i Bjørdalen, men heller ikkje så langt ifrå:) )

No om dagen er det altså nesten som å vere på sydenferie; vi kler oss i shorts, skjørt og bikini, et ein lett frukost, før vi smør oss godt inn med solkrem og spring ut i sola :) Solsenga i hagen er inkludert i huslånet, vi slepp å vere førstemann ut for å sikre oss ein parasoll, og skal vi på stranda for å bade er det innan gangavstand. Her har vi ferskvatn med "kreder" istadenfor saltvatn med brennmanetar og giftige kråkebollar. Ikkje minst har vi lange, lyse kveldar med grilling og anna god mat utandørs der solnedgangen er finare enn alle andre bakgrunnskulissar!
No kan det kanskje oppfattast som eg er motstandar av å reise til sørlegare breiddegrader og til varmare strok når vi har det så fint her heime. Det er ikkje heilt slik det er. Det er vel heller det at eg konstanterar kor fint vi har det her, for deretter å undre meg over kva det er som gjer at så mange vel å legge ferieturen sin til komersielle turisthotell der ein ofte ligg som sild i tønne når ein skal kose seg på stranda. Sjølvsagt er ikkje det alltid slik. Eg har vore på ulike "resorts" både her og der, og har stort sett kosa meg der eg har vore.
Eg trur; at ein kan ha ein fin ferie (med feriekjensle) sjølv om en ikkje reiser så langt frå heimen. Eg trur til og med at ein kan ha ein fin ferie (-også her med feriekjensle) sjølv om ein BERRE er heime! Men det krev vel helst at ein klarer å leggje til side kvardagens kjas og mas. Ein føresetnad er at alle familiemedlemane har fri frå jobb og organiserte fritidsaktivitetar, slik at ein har mulegheita til å vere i lag. Har ein det så er ein allereie godt på veg.
Trur eg! :)

Etter litt kalkulatorrekning kjem eg fram til at eg har publisert 0,25 innlegg pr dag, sidan dette er innlegg nr.90. Altså er eg ikkje den mest produktive bloggaren, men eg trivast fortsatt "her inne" så eg vert nok verande ei stund til:) Ein av grunnane til at eg trivast så godt med blogginga, er alle dei hyggelege tilbakemeldingane eg får, så TUSEN TAKK til dokke alle! :)

Med ynskje om ein strålande laurdagskveld alle som er innom:) Vi bloggast!

Nokon som vil ha is?!

2009-06-01T01:33:00.001+02:00

Slik var reaksjonen då ungane fekk dette spørsmålet tidlegare i dag. Sjølvsagt vil dei ha is! :)

Så; med is som mål for turen, la vi i veg på 12 hjul mot Sæbø. Familien på åtte fordelt på fire syklar, eitt sykkelsete og to sykkelvogner:)

Her er vi såvidt i gong, på veg ut frå Bjørdalen. Linnea har fått låne tante B. sin fine, rosa sykkelhjelm -litt for stor... Eirik har utruleg nok med seg ein pinne! (eg trur guten har utvikla eit avhengigheitforhald til pinnar...liten digresjon...)

Endeleg over første kneika! Flatt og fint på Bondalseidet før ein vidare berre kan nyte TRILLEturen heilt ned til Ville bru:)

Forbi gardane på Stokke vart vi forbikøyrde av 5-6 flotte veteranbilar. Dei sneik seg med på biletet som eigentleg skulle vise litt av den flotte utsikta, men, men! La gå! ;)

Vi sykla over Kvistad-brua og vidare nedover mot Sæbø. Eg er ikkje lommekjend nedover Bondalen, dessverre, endå eg har anar frå fleire gardar nedover dalen.

Dagny kan sikkert hjelpe meg med stadnamn nedover her? Moane er vel kanskje ikkje før litt lenger nede det?

Stine viser fram "fornøgd-jente-teiknet" -eg er imponert over kor flinke ungane var på tur. Blide og fornøgde heile turen, endå det heilt sikkert var slitsamt innimellom for dei også!

Vel framme på Sæbø kunne vi springe inn på Bellingen og "kaste oss over" isdisken:) Velfortente isar til alle saman.

Då vi skulle benke oss med isane våre, fekk Far sjølv det spontane spørsmålet som han har fått så mange gongar før; "Er dei dine alle i hop?!"

Litt rart eigentleg; at det skal vere slik ein "sensasjon" å vere pappa til seks at framande folk ser seg nøydde å kommentere det. Litt artig også:)

Litt "posing" i framgrunnen av majestetiske fjell høyrer med når ein er på Sæbø:)

Slogen, 1564 moh er: "one of the proudest in Europe" i flg– William Cecil Slingsby 1884

Det vart oss fortalt av lokalkjende at temperaturen i sjøen i dag var målt til å vere 12*C. Det var ikkje med på å friste meg uti...men storejentene derimot...:)

Elisa på leit etter fine skjel:)

Vi starta med å sykle gamle riksvegen frå Sæbø på veg heim. Her, på Rise, står det att ei trapp med eit minnesmerke framom. Legg merke til rekkverket på trappa, det har vore sterke krefter i sving den morgonen 19.februar 1968... Raset som utsletta Rise må ikkje gå i gløymeboka. Stine stoppa opp for å lese det som står skrive på minnesmerket og det gjorde inntrykk.

Er det rart eg tek meg sjølv i å nynne på "Vestland, Vestland" etter ein slik tur?! :)

Å Vestland, Vestland! Når eg ser deg slik
med fagre fjell og fjord og tronge vik,
det stig i all sin venleik stort og vilt
og atter møter meg så mjukt og mildt.

Tore Ørjaseter

Sommar! :p

2009-05-31T14:36:00.001+02:00

Pinsehelga i år har vore strålande så langt, og vi har kosa oss ute i sola:)

Plaskebassenget er atter ein gong fyllt opp med luft og vatn -til stor glede for alle ungane!

Det er første sommaren Linnea får prøve, og det var sjølvsagt ein suksess:)

...springe rundt på nyslått plen med nakne fotar...

Til slutt gårsdagens egostund: sløve i sola heilt åleine, medan far og ungane tok seg av laurdagshandelen:)

Kvardagskunst?

2009-05-25T13:47:00.001+02:00

Sjølv "den mest strukturerte student" tek seg tid til små avbrekk frå lesinga:)

Så tidlegare i dag var eg på ei surferunde i bloggland, blant anna var eg innom Tove sin kvardagsblogg, der utfordra ho lesarane sine til å vise fram kvardagskunst.

"Kunst må ikkje vere så komplisert at vi ikkje klarer å glede oss over det. Eller så dyrt at vi ikkje kan unne oss det. Kunsten er rundt oss overalt - vi må berre sjå den!" skriv Tove.

"Ta bilete av kvardagskunsten, legg den ut på bloggen din og skriv gjerne litt om kvifor akkurat dette er kunst for deg. Du må gjerne linke til bloggen min i innlegget og så er det fint om du sender utfordringa vidare til andre!" er oppmodinga til Tove.

Her er mitt bidrag Tove:

Med sitt eminente pinsettgrep plukkar ho tilogmed av smørjepålegg på skiva! Kvesse tenner kan heller gjerast på orkideèn til mamma:/

Medan mamma sit med hovudet i ei bok, er det fritt fram for å gjere som ein vil...

Kunst?

Made by Linnea! :)

...men det er ikkje berre Linnea som kan setje fine merker og lage fine "tablå" her i familien...

Far sjølv er visstnok veldig fornøgd med "sitt kjæraste eige" stabla på peishylla, medan mor har meir sansen for "naturlege " innslag.

Kva som er finast og mest estetisk å kvile augene på, kan ein gjere opp si eiga meining om. Slik er det med kunst!

Eg tok turen utom døra for å vise fram fleire tablå:

I fri leik under stabburet dukkar det opp mykje rart... I helga kom Matias, Elisa og Eirik springande inn med tindrande auge og kunne stolte fortelje at dei hadde funne gamle skattar under stabburet, og sjølvsagt måtte eg kome ut for å sjå! Jau, eg kunne konstantere at dette verkeleg var gamle skattar! (I allefall for meg, som fekk gjenoppleve gleda over å sjå desse gamle glasbrota igjen. Eg leika her på same viset for snart 30 år sidan sjølv:) )

Her har dei samla inn "mat":) Og ripsa på stabburshella på biletet til høgre vart eit vakkert kunstverk i seg sjølv!

Til slutt eit bilete av min KVARDAGSHELT :)

Litt av ein kunst dette også?! :)

Dette var mitt bidrag til kvardagskunst Tove.

Kanskje eit litt annleis innlegg enn du hadde tenkt? :)

...og resultatet vart

2009-05-16T23:32:00.001+02:00

4-2 til Ørsta...

Men Åmdal hadde beste heiagjengen;)

Her er det Synne og Stine med Elise på ryggen som heiar på Åmdal. Dei hadde med sjølvlaga plakatar og duskar, og all heiaropinga vart lønna med is og brus i kiosken etter kampen:)

Her jublar vi for eitt av Åmdal sine to mål.

Bileta er henta frå nrk møre og romsdal, og meir om folkefesten kan du lese her.

No er det bunadskjortestryketid -og Noreg er i ferd med å drage sigeren i land i årets Melodi Grand Prix :)

16.mai- fotballfestdagen!

2009-05-16T12:43:00.001+02:00

Fotball…

Dei som kjenner meg vert vel overraska over at EG har eit fotballinnlegg på bloggen min, eg som synest at fotball-idretten får ALTFOR mykje spalteplass i avisene. For ikkje snakke om at eg ikkje kan fordra fotball på tv! Noko meir kjedeleg skal ein leite lenge etter spør du meg.

MEN når det gjeld lokalfotball er eg ein smule meir interessert. Rett nok er interessa mi kun retta mot eitt lag, nemleg Åmdal, klubben i mitt hjarte <3 :)

Åmdal er ei av bygdene i kommunen vår, Ørsta. Ørsta-fotballen har alltid vore “storebror” for dei andre laga i kommunen; Vartdal, Hovdebygda og Åmdal, men denne sesongen spelar alle dei fire laga i same divisjon! Ikkje er eg nokon historikar, men eg trur dette er første sesong dette skjer. For dei som ikkje veit kva divisjon dei spelar i er det snakk om 4.divisjon.

Trass i mi snevre fotballinteresse er eg gift med ein fotballfrelst mann. I elleve sesongar har han spelt på Ørsta sitt A-lag, før han starta som spelande trenar på Åmdal sitt A-lag i år 2000. Sidan har han vore trenar for Åmdal, med unntak av to år.

Først eit par skrytebilete frå mimrealbumet;

I dag er det duka for fotballfest. Åmdal skal for første gong i historia spele mot Ørsta i ein seriekamp. Og mindre vesentleg; eg kan for første gong i historia seie at eg gledar meg til ein fotballkamp;) Meir om fotballfesten kan du lese her.

Litt meir historikk for spesielt interesserte kjem her:

Desse to utklippa er henta frå “Møre-Nytt” 15.mai 1993 :

Merk dykk dei to som den gong var kapteinar på Ørsta og Volda, i dag er dei trenarar for Åmdal og Ørsta. Såleis kunne den same overskrifta “Rikken skal slå tunnel på Evebø” vore brukt i dagens utgåve av “Møre-Nytt” :)

Eg har også leita fram eit gammalt bilete frå 1995-sesongen. Då var Dagmund Evebø trenar for Ørsta, og Svein Erik fortsatt kaptein på laget. For lokale interreserte; merk dykk at tre av desse karane i dag stiller som trenarar for kvar sine lokale fotballag. Dagmund Evebø for Ørsta, Frode Digernes for Vartdal og Svein Erik for Åmdal. Og, den gongen, ungguten som ligg på tvers, er ein av dei som Åmdal-forsvaret må prøve og stoppe på Legene grasbane i dag.

Her ser vi to av dei igjen i fredagen si utgåve av Sunnmørsposten. 14 år etter forrige bilete, der dei den gong spelte på same lag. I dag skal dei møtast igjen :)

Eg avrundar med eit rungande;

“HEIA ÅMDAL!!!” :) :) :)

Kva anna kan ein gjere...

2009-05-14T11:31:00.001+02:00

...enn å gå ut på tur når sola skin, og våren syner seg frå si beste side?

Kanskje eit litt flåsete spørsmål, for sjølvsagt veit eg at det ikkje er alle som har moglegheit til å prioritere slik som eg gjorde i går.

Eg stillte meg sjølv spørsmålet; hadde eg TID til dette? Nasjonaldagen står for dør og då skal heile familien kle seg i flotte bunadar. Dei som har bunadar veit at det kostar nokre timar arbeid med stasplagga for ikkje å gjere skam på både klesdrakta og husmoremne-tittelen der ein går på utstilling i barnetoget 17.mai ;) Eksamen nærmar seg også for kvar dag som går, fleire tusen sider skal lesast og lærast -og DET er ikkje gjort på eit par kveldar med skippertaksmetoden! I tillegg har ein no alt som "ein skulle ha gjort, men kan utsetje litt til"...

Likevel meinar eg at eg prioriterte rett i går då eg la turen til Kvanndalen. Fysisk aktivitet, hausting av vårgjele, D-vitamin, motivasjon og anna positiv energi er kanskje vèl så viktig i det lange løp.

FOR TENK! :) :) :)

Er det rart at eg er heimekjær?!

Nokon som har innvendingar på studieteknikken min? (Til den observante lesar; litt interiør-lesnad innimellom er berre med på å skjerpe merksemda;) )

Det var faktisk så varmt og fint i solveggen at tanken på ein dukkert i Kvanndalsvatnet var tilstades:) No er eg langt frå nokon isbadar, så dette vart det ingenting av, men vi måtte nedom for å sjekke badetemperaturen likevel.

Desse bileta kan nok både verke støytande og provoserande på einskilde sjeler... (ja, ja, så fekk dei noko å prate om... "og ho trur ho skal verte helsesøster!!!" "stakkars unge!" "snakk om uansvarlig mor!" osv...)

Men så sjå på jenta då!! Ho storkosa seg! :D

Eit par minutt i leik med friskt, kaldt fjellvatn er ikkje skadeleg! Ho var varm og god på resten av kroppen, og varme tjukkelestar i ein varm voksipose venta på dei små nybada fotane:)

Eittåringar i leik er også ein del av pensum, og motorisk utvikling er eit fasinerande emne! :)

På veg nedatt frå Kvanndalen måtte vi ta ein blåbærtilstandsrapport. Mykje fine bær i emning, men der var også ein del blåbærlyng som ikkje har tolt den lange finevêrsperioden tidlegare i vår:(

I dag er vêret like fint som i går, kanskje tek vi turen til Kvanndalen igjen

-og let bunadskjortene vente ein dag til? :)

Ha ein fin dag!

"Blomster små...

2009-05-13T08:18:00.001+02:00

...gule, blå...

kikar opp frå marka no!

Vinkar til Mamma-lill,

for ho er så snill!"

Eirik brukar å synge denne til meg når vi er på tur i skog og mark

-då bankar det ekstra godt i eit mammahjarte! :)

Ynskjer alle som er innom bloggen min ein strålande dag!!!

Her skin sola igjen -og eg skal ut på tur! :)

Bad hair day?

2009-05-12T20:54:00.001+02:00

Talkin' about me?!

Synne leikar stylist, og saman kosar vi oss over dei små gledene i kvardagen:)

Syskenkjærleik -kanskje den finaste av dei alle...

Egotrip eller investering?

2009-05-10T21:35:00.003+02:00

Kva skal ein kalle det når mor i huset "stikk av" på fjellet -ein heil finevêrslaurdag, og let far i huset vere heime med ungeflokken?!

Svara er sikkert mange og forskjellige alt etter kven eg spør.

Det som er sikkert er at livet er komplekst. Ein bør vere forsiktig med å definere utifrå svart/kvitt, rett/gale, normal/unormal.

No skal eg ikkje furte over gapne kommentarar, men heller vise litt av den flotte opplevinga eg vart velsigna med denne finevêrslaurdagen! :)

Laurdag for to veker sidan vart det tradisjonsrike Standalrennet arrangert for 68. gong. Der var eg ein av deltakarane. Sidan dette var mitt første Standalrenn, ante eg ikkje kva eg gjekk til. Sjølvsagt visste eg at eg skulle gå opp ei fjellside og renne nedatt så fort som vetet kunne tillate:) men eg visste lite om løypeprofilen, teknikken for å halde seg på beina i den våte vårslushen, mjølkesyra og adrenalinkicket!

Etter bortimot 3 strevsame timar på bakglatte/sideglatte fellar, 20 fall, bortimot ein liter væsketap i varmen, var eg endeleg oppe på start. Høg på ei kjensle av å vere ein del av fantastisk flott sunnmørsnatur, gjorde eg meg klar for start.

Eg rakk såvidt å ta nokre få bilete før det var min tur å setje utfor. Ikkje veit eg kven som er avbilda her, men eg håpar at eg er tilgitt dersom vedkomande skulle kjenne seg att på bildet. :)

T.v: nesten oppe, med Fingeren i bakgrunnen. Midten: ein av løparane, uvisst namn og nummer. T.h: Endeleg i mål, og kan nyte resten av rennet frå tilskodarplass:)

Spektakulær oppleving for ei sliten 4-barnsmor som "stort sett har sete heime i stova og blogga siste året" ;)

2009-03-28T19:03:00.001+01:00

Somme dagar gjer det godt at også naturen kan felle tårer...

"Ekte leik"

2009-03-23T10:29:00.001+01:00

Å hoppe paradis var ein av dei aktivitetane i min barndom eg gledde meg mest til når det vart vår og snøfrie vegar.

I går under familiefrukosten fann ungane ut at dei ville ut å lage paradis:)

At ungane meistrar å aktivisere seg sjølv med leik er noko som vi ser på som svært viktig, så det gledde stolte foreldre å sjå korleis ungane kosa seg ute i går. Dei trassa den sure vinden og sluddbygene, og dei hoppa, reia, klatra, sparka ball, rulla på kryss og tvers av den store plenen vår. Som vaksen misunner eg ungane den enorme energien dei legg for dag, samstundes som eg gledar meg stort over å sjå kor friske og raske dei er.

Ekte leik
Førsteamanuensis Asbjørn Flemmen ved Høgskolen i Volda har følgande definisjon av denne type leik:

Ekte leik er en miljøavhengig sosial virksomhet der interaksjonen skjer gjennom utstrakt bruk av allsidig grovmotorisk atferd.
Den er spontan i det den springer ut fra barna sjøl, ut fra deres forutsetninger på det utviklingstrinnet de står på.

"Den frie leken er annerledes enn den tradisjonelle idretten ved at den er spontan, og at reglene ikke er gitt på forhånd. Den spontane leken er barnas egen. Det er de som bestemmer, organiserer og lager regler.Gjennom reglene skaper de ofte en jevnbyrdighet mellom de som deltar slik ikke resultatet er gitt på forhånd. Det fører til at barn på vidt forskjellig utviklingsnivå finner mening i å leke sammen."

"Ekte leik skjer uten voksenstyring og endres stadig ut fra de rammebetingelser som blir gitt. Kvaliteten i lekemiljøet er derfor svært viktg for den frie, ekte leken. For å utvikle den spontane leken trenger en et aktiviserende nærmiljø og særlig naturområder."

-Asbjørn Flemmen-

Leikestativet som ungane fekk forrige sommar har vore mykje i bruk heile året. Eg las ein gong noko om at slike leikestativ står ubrukt hjå over halvparten av dei som har eit slikt. Skal tru kva som er årsaka til det?

Ikkje alle er så heldige å ha ein sprek Oldefar til å hjelpe seg når farta på reiene skal verte stor nok, der er vi veldig heldige!

Morfar/Oldefar er ein av ungdomane, det har han alltid vore:) Eg kan ikkje hugse nokon andre vaksne som har leika så mykje i lag med oss, heilt frå vi var små. Kan ikkje hugse at han har sagt nei ein einaste gong! Du er fantastisk Morfar!

"Veit du ka Mamma? Ej skal faktisk verte flinkare å spele fotball enn han Pappa ej!"

Då blir du flinke då Matias;)

Eitt av våre fire radarpar her i garden; Magnus og Eirik, er fortsatt på toddlerstadiet :) Det er heilt herleg å sjå dei i leik! Nesten så eg fekk lyst å rulle i lag med dei, det hadde nok gjort meg godt... Eg trur vi vaksne har mykje å lære av ungane når det gjeld fysisk utfalding:)

TAKK!

2009-03-17T18:10:00.001+01:00

Dette er eit innlegg som skulle ha vore delt opp i fleire innlegg, og dei skulle ha kome jamnt og trutt etterkvart som utmerkingane har vorte utdelte. TTT er dessverre velkjende bokstavar her i hus... men no har eg samla alle dei flotte utmerkingane som eg har fått sidan sist takkeinnlegg, og det er tid for å dele dei med fleire:)

Eg vil understreke at eg er veldig glad og takksam for alle utmerkingane og koselege helsingar som de legg att til meg, både dei kommentarane som de legg att her på bloggen, men også alle dei meldingane som eg har fått via facebook, sms, e-post, brev og ansikt-til-ansikt :)

Dokke er så kjekke!!! :) :) :)

Eg vert eigentleg litt forundra når eg kikar innom bloggen min og ser kor mange som er innom kvar dag. At det er mellom 70-100 ulike ip-adresser som vert registrert i løpet av eitt døgn der det ikkje eingong er noko nytt innlegg å lese, ja det synest eg er mykje. Då er talet på kommentarar vesentleg mindre... Og då lurer eg litt på kven de er alle de som besøker meg utan å legge att spor? Sjølvsagt har eg forståing for at ikkje alle tek seg tid til å legge att kommentar kvar gong dei klikkar seg innom ein ny blogg, men no siktar eg til alle dykk som jamnleg er innom; det hadde vore kjekt om de la att ei lita helsing, legg deg gjerne til som følgar av bloggen min dersom du er innom ofte:) Ingen tvang -berre eit ynskje! :)

Line i Storemyra har vore så snill å dele desse to fine utmerkingane med meg! Tidlegare har eg berre føysa over det å finne seg vener over nett, noko så fjernt...men no veit eg betre, bloggvener er også kjekke å ha!!! :) :) :) Eg vil dele desse to utmerkingane med tre bloggvener som eg set stor pris på:

Britt

Elisabeth

Nunne

Utmerking for varme og støttande kommentarar har eg fått "i retur" frå Dagny, Tusen takk Dagny!

No sender eg den i retur til Line, som eg fekk den med første gong:)

Line kjem alltid med kjekke, varme, støttande, oppmuntrande, inkluderande kommentarar. Du er super Line!

Denne koselege eigendesigna utmerkinga er det Lill som har laga. Tusen takk Lill!!

Den går vidare til tre jenter som også har hjartet på rette staden:)

Line

Laila

Cecilie

Tusen takk til Monica som eg fekk denne med :)

Eg vil dele den med Fivrel :)

Tusen takk til Lill som har delt denne søte utmerkinga med meg:) Den går vidare til:

Denne fine utmerkinga har eg fått med Cecilie. Tusen takk! Eg delar den med:

Lill

Camilla

Tove

Line har utnemnt meg til Æresborgar av Blogglandia:)

Eg vart både glad, rørt og smigra, så tusen takk Line!!!

No vil eg dele den med ein annan Æresborgar av Blogglandia:

Dagny

Eg kan også takke Line for denne fine venne-utmerkinga! Den vil eg dele med:

Monica har laga denne søte utmerkinga, tusen takk Monica!

På tide å dele den vidare med:

Denne søte bamsen fekk eg med Line:) Tusen takk Line!

Bamsen vil eg dele med Ma :)

Nok ein gong må eg takke Line for ei flott utmerking!

Det er ei jente på 11 år som har laga denne flotte utmerkinga, stikk gjerne innom denne flotte og kreative jenta!!
Reglar:
1. Legg ut biletet og reglane, og link biletet til http://solsbittelillerike.blogspot.com/
2. Skriv kven du fekk den med og link til vedkomande sin blogg.
3. Gi den til tre eller fleire bloggar du likar godt.
4. Legg att ein kommentar på bloggane deira så dei veit at dei har fått den.

Torill

Marit

Torunn

Denne har eg fått med Line, Lill, Kari, Fivrel og desse fine orda fyl med utmerkinga:

"Denne bloggen invisterer i og tror på NÆRHET
- nærhet i rom, tid og forhold!"
Disse bloggene er usedvanlig sjarmerende og søte,
og formålet er å finne og være venner.
De er ikke opptatt av utmerkelser eller selvhevdelse.
Vårt håp er at når båndene på disse utmerkelsene er kuttet vil
enda flere vennskap ha forplantet seg.
Vær vennlig og gi litt ekstra oppmerksomhet til disse!
Gi denne awarden til åtte bloggere som igjen må velge seg nye åtte."

Sidan eg har delt denne med åtte bloggarar før, gjer eg det ikkje på nytt.

Takk igjen til deg Lill, for denne utmerkinga! Det er mange flotte Mammabloggar i Blogglandia, blant andre:

Linda

Guttemamma

Fru Pettersen

og sjølv om dei har fått den før; Jentene i Foreldremanualen:) Til dykk frå meg:)

Dei søte englane og dei kjekke damene fekk eg frå Line.

Til alle dykk som er innom; ta dei med deg til din blogg om du vil!

Og legg gjerne att ein liten kommentar;)

"Innedag"

2009-03-11T22:36:00.001+01:00

"Nede på stasjonen, tidlig ein morgon, står alle toga så fint på rad.

Mannen i lokomotivet sveivar på eit handtak;

TUT-TUT-toget går!"

Når ein liten venn strevar med sår hals og stygg hoste, er det ofte greit å halde seg innandørs. Då er det kjekt å leike seg. Tog og togbane er ein favoritt, særleg når Mamma ligg på golvet og leikar.

Når Mamma i tillegg syng "Tog-songen" av full hals, ja då er det ekstra kjekt:)

Eirik er driven lokførar og veit å få Mamma til å gjere som han bed om. "Kan du vær så snill å bygge togbane til mej Mamma?"

Medan både Eiksundsambandet og Kvivsvegen vart lagt ut på anbod, så ordnar vi opp i tunnelarbeidet sjølv her i garden! Der K.A. Aurstad nyttar seg av store, tunge maskiner, der greier vi oss med handemakta. Sjølv treåringar veit råd når tunnelarbeidet ikkje er gjort grundig nok. Det hjelp ikkje å skulde på dårleg ingeniørarbeid, her lyt det praktisk tenking til! Eirik ordnar slik at toga kan passere tunnelen, medan eg får i oppgåve å skilte den utbygde strekninga.

"SYNG DÅ MAMMA!"

Storetoget som går av seg sjølv (batteridrive) er det gjevaste toget. Eg vart kommandert til å ta bilete av det medan det tøffa seg over tunnelovergangen:)

Viktig oppgåve for ein lokførar å halde toget på skinnene!

Åh, så kjekt å ha sysken å leike seg med!

Ikkje alltid like populært når Linnea skal vere med då, men...

Då er det godt at storesyster kan hjelpe med å rette opp skadene som skuldast ei litt ivrig veslesyster! :)

Innedag kan vere kjekt det!

Fjelltur i snøkave

2009-03-01T00:57:00.001+01:00

Etter ei heil veke innandørs med ein kjedelig kink i nakken, var det på tide å få lufte både kropp og sjel.

Fredag var det duka for Linnea sin første pulktur. Vêret vart grundig observert via yr sine vêrmeldingar frå tidleg på dag, og sola skein frå ein bortimot skyfri blå himmel då vi pakka sekken og tok laust heimafrå. Ikkje før vi hadde fått pulken ut av bilen og teipa på dei gamle, slitte skifellane, jau då kom den einaste skya på himmelen og la seg over oss:(

Heldigvis har både eg og min kjære vore ute for både eitt og fleire snøfall oppigjennom åra, og ikkje minst veit vi at vêret skiftar fort på våre kantar, så vi var godt rusta for fjelltur sjølv om snøen lava ned rundt oss.

Tidspunktet for turen var ikkje tilfeldig valt, men lagt opp etter Linnea si kvilestund. Ho fann seg godt tilrette i same fjellpulken som eg låg i på min første pulktur:) På ei seng av heimeflådd(!) saueskinn, sovna ho allereie før vi hadde gått 100 meter. Det var ikkje fritt føre at eg misunte henne litt der ho låg... Tenk å ligge godt innepakka og verte vugga i søvn av den taktfaste rytma av far sine ski og stavtak:) Då var det verre med meg som gjekk der bak, aldri så lite sur og misnøgd med at vêret vart som det vart:(

Takka vere min kjære sine oppmuntrande og positive kommentarar om kor flink og sprek ei kjæring han har (jada, han smurte godt på ;) ) så trakka eg i veg vidare. Rart kor lite som skal til for at humøret skal stige eit par hakk, endå eg veit at den spreke kjæringa han snakka om, slettes ikkje er i toppform for tida...

Etter at kroppen var komt i gang, og blodpumpa hadde stabilisert seg på ein fin slagfrekvens, då kunne eg endeleg kjenne kor godt det var å vere på tur. Med gore-tex hetta godt snurpa rundt hovudet, var det omtrent som å gå i si eiga vesle verd. Lyden av min eigen pust og puls dyssa meg inn i eventyrland, eit eventyrland så kvitt og reint så langt auge kunne sjå (det var forresten ikkje så veldig langt eg kunne sjå til tider...) Mjuk og fin puddersnø, akkurat passe djup slik at det ikkje var så tungt å gå. Det einaste aberet var den lite samarbeidsvillege nakken som trua med å låse seg igjen:@

Spreke, flinke, gode og oppmuntrande mannen min! Hadde eg spurt om eg kunne få sitje på skuldrane hass så hadde eg nok kanskje fått det. (Akkurat det burde kanskje ikkje stå skrive her då han har eit rykte å forsvare, som han så spøkefullt seier det sjølv:) Han er då ingen tøffel! :) :) :)

Så lenge eg fekk gå bak han og pulken i opptrakka spor, så var det ei god løysing det!

Som ein kan sjå utifrå bileta, (som er av variabel kvalitet, mobiltlfkamera måtte nyttast då kompaktkameraet vart utlada undervegs) så skifta vêret litt innimellom. Eg var snar å knipse nokre bilete dei få gongane sola braut igjennom:)

På toppen var det ikkje mykje freistande å pakke ut nista, nei! Vi skunda oss å ta av skifellane før vi gjorde pulkførarbyte. Sidan eg er den mest habile skiløparen av oss to, og sjølvsagt den med det beste skiutstyret;) så fann vi det lurast at eg tok meg av pulken på veg nedatt.

Til dykk som undrast på om det var så lurt å drage med seg eit "liteban" på fjellet i snøkave og minusgrader: Eg kan love dykk at ho låg både varmt,trygt og godt! Sjølv om pulken ser veldig nedesnøva ut, så var ikkje jenta det:) Pleksiglaset sørga for det. Og jada, ho fekk puste:) Dette gjer vi gjerne igjen ein annan gong også!

Eg kan love mine lesarar at eg har kjennskap til "Crebs-syklus"... Å stå i plog heile vegen frå toppen av Melshornet og ned, ja det kjennest i låra!!!

Aller helst hadde eg nok trengt å øve meg på godkjende telemarksvingar heile vegen nedatt, spesielt med tanke på dersom eg skal delta i det årlege telemarkrennet på Bondalseidet i påska. "Slalom-stilen" min fell ikkje i god jord hjå portvakter og portvaktdommarar, nei der skal rett vere rett! Ingen, INGEN har fått så mange tilleggsekund som meg oppigjennom åra;) Så eg kan nok trygt seie at eg hadde trengt litt meir trening på GODKJENDE telemarksvingar!

Ei glad og fornøgd Linnea i bilen på veg heim, noko uvitande om heile fjellturen:) Ho våkna ikkje før vi var på veg nedatt.

Vel heime -og etter ein varm dusj, kunne vi endeleg setje oss ned og nyte den gode nistematen!

Og dei var begge samde om at det hadde vore ein gild tur:)

Favorittar på kjøkenet

2009-02-27T15:38:00.001+01:00

For ei stund sidan vart eg utfordra av Line til å vise fram favorittane mine på kjøkenet.

Ei god kjøkenmaskin er kjekt å ha, og gleda var stor då eg såg denne "KitchenAid"-maskina stå på gåvebordet i bryllaupet vårt for snart to år sidan. Ikkje berre er den solid og god å bruke, den er fin å sjå på også:)

Vasskokaren er mykje i bruk, i hovudsak til tevatn og vatn til barnegraut. Ferdigkokt vatn på ein-to-tre med denne.

Desse to pumpeflaskene kjøpte eg på Kremmerhuset for tre år sidan. Eg er veldig fornøgd med dei, og synest flaskene gir eit ryddigare inntrykk på kjøkenbenken enn den originale Zaloflaska og Lanoflaska:)

Takk og pris for induksjonstopp! No kokar vi poteter på litt over 10 min frå vi set panna på omnen. Pannene som er favorittar her i huset er desse frå IKEA. 365+ serien med innvendig litermål er absolutt å anbefale! Vi har både dyre Jamie Oliver panner frå Tefal og andre panner, men dei brukar vi kun når dei andre pannene er opptatt.

Rista skiver likar vi godt her i familien:) Denne brune i retro-mønster har eg vakse opp med, og likar sjølvsagt den best;) I tillegg har vi denne som min kjære hadde frå før. Sidan vi er ein stor familie kjem det godt med med to brødristarar dei morgonane "alle" vil ha rista skiver!

Dette serviset er mykje brukt her i huset. Spesielt til taco og enchilladas, tapas og anna helgekos. Det er kjøpt på Kremmerhuset og har ein overkomeleg pris. Dei ovale fata har vi i to storleikar, desse er dei minste. Dei største skålene er også gode å bruke til ulike supper/nudelrettar o.l.

Diverse duppedittar er kjekt å ha! Epledelaren gjer den daglege eplebit-utdelinga så mykje lettare. Når alle ungane hoppar rundt føtene mine og ropar; "EJ FYST! EJ FYST!" så takkar eg for at vi har epledelar i hus:) Desse fargerike plastklemmene frå IKEA er praktiske å ha, og denne saftis-forma frå Kremmerhuset er kjekk å ha:) Ungane våre er veldig glade i is, og heimelaga saftis står heldigvis ikkje tilbake for kjøpeis!

Gode reiskap gjer jobben lettare, og denne "parmesanrivaren" kjøpte eg på Europris for mange år sidan. Den er flittig i bruk då vi er storkonsumentar av parmesanost! (Kanskje eg skal legge ut eit par gode oppskrifter med parmesan som ingrediens?) Trereiskap likar eg godt og desse brukar vi mykje. Den lyse sleiva fekk vi med Synne for eit par år sidan -ho hadde laga den på skulen i sløyd, kjempefin er den og mykje brukt!

Denne flaska med tilhøyrande tut frå Rosendal er også bryllaupsgåve. Vi brukar ofte olje i matlaging, så denne flaska står lett tilgjengeleg på benken saman med kvitløkspressa frå eva solo. Kvitløk er ein av favorittane i matlaging hjå oss, heldigvis er kvitløk kjempesunt:) Vidare står det tre glaskrukker frå Rosendal med pasta, ris og havregryn i. Norgesglas har vi også ståande, dette med tørka traktkantarellar på er som eit kinderegg; fylt av deilig sopp, fylt av gode sommarminner -og så er den dekorativ å sjå på! :)

Endå meir Rosendal; vannkaraffel -i dagleg bruk. Søte blå glas frå ein eller annan bokklubb (sikkert velkomstgåve), Rosendal glasskåler -også i bruk (nesten) dagleg, til alt i frå kakefat, snopeskål, frokostblanding, fruktsalat m.m. Til slutt; desse 0,4 glaskrusa er det første eg skjenkar i om morgonen, og det siste eg drikk av før eg kryp til køys. Vatn i sjølvsagt -eller "Bon Aqua" sitron;)

Dette skulle vere dei fleste av mine favorittar på kjøkenet, så då har eg svart på utfordringa di Line:)

No står det berre att å sende den vidare!

Denne gongen vel eg å utfordre:

Flink pike?

2009-02-26T14:42:00.001+01:00

Frå jentene i foreldremanualen har eg fått ei utfordring.

Utfordringa var at eg skal nemne tre ting som eg er flink til.

Eg er vel som dei fleste flink til litt forskjellig, men det er vanskeleg å vurdere seg sjølv objektivt;)

Kva som er "flinkt" og ikkje er dessutan så forskjellig "alt etter auget som ser". Og så var det dette med å skryte av seg sjølv... det er ikkje akkurat så sosialt akseptert... Då er det mykje enklare å nemne tre ting som eg ikkje er så flink til.

Men sidan eg er av den meining at vi generelt bør verte flinkare til å rose oss sjølv for det vi får til, så skal eg no prøve å skreppe litt av meg sjølv.

Eg tek sats; og eg synest sjølv at eg er relativt flink til:

*å passe på, og ta vare på ting

Eg har nok vore inne på det både ein og fleire gongar før her på bloggen. Eg synest det er så viktig å fare fint åt!!!

Det gjeld for det aller meste, anten det er små eller store ting, miljø og folk rundt seg, nytt eller gamalt, brukt eller ikkje brukt. Eg veit at eg kan verke masete på dei rundt meg når eg til stadigheit påpeikar "husk å henge fint i frå deg..." "ikkje trakk på ..." "vil du legge på plass ..." osv. osv. Slik er eg og eg ser ikkje grunn til å endre på denne "pirkinga", i tillegg ser eg kor stor glede både eg og andre rundt meg har av ting og tang som har vorte tatt godt vare på og det gjev meg ein driv til å fortsette "å passe på".

*å tenke miljøvenleg

I desse miljøtider er det trendy å vere miljømedviten. Det kan vere vel og bra, og forhåpentlegvis så er denne trenden komen for å verte verande. Eg er ikkje miljømedviten for å vere trendy, men eg har vakse opp i ein heim der relativt enkle, men effektive miljøtiltak har vorte gjennomførte. Desse tiltaka har eg tatt med meg vidare til min familie.

T.d; sortering av avfall; papir og plast for seg, glas og hermetikk for seg, bretting av kartongar. Batteri og anna spesialafall har vi sortert og tatt med til miljøstasjonen. Straumsparing i heimen er bra både for miljøet og den personlege økonomien:) Dusjing kvar dag er, dessverre for både miljøet og huda, vorte ein vane for dei fleste i vår generasjon. Ein er ikkje skitgris om ein nøyer seg med eit vaskefat og ein vaskeklut innimellom... Så kjem eg til eit av dei vansklegaste punkta; å redusere antal mil med bil... Sidan vi bur i relativt grisgrende strok er vi avhengige av å bruke motorfarty når vi skal på jobb, barnehage og skule. Då er det desto viktigare at vi prøvar å samkøyre bringing og henting. Ei periode hadde eg ein visjon om å sykle til og frå jobb for å gjere ein innsats for miljøet og mi eiga helse:) Tanken var god, men eg ga meg etter eit par veker... Sidan eg jobbar 10 timar nattevakt, vart det frykteleg tungt å sykle 1,5 mil i oppoverbakke for å kome meg heim etter jobb og så trur eg det vart litt hardt for ein stakkars kropp:(

*å nyte livet :)

Trass i ein hektisk kvardag har både eg og min kjære fokus på å gi ungane og kvarandre gode opplevingar. No er "gode opplevingar" eit høgst subjektivt begrep, der det kan famne alt mellom himmel og jord, og eg skal ikkje legge meg ut på nokon diskusjon om kva som er viktig og mindre viktig å prioritere i ein travel kvardag. Det som er viktig og livgivande for oss treng ikkje vere like viktig for andre, men for vår familie er det styrkande å vere samla og nyte tid i lag når vi har fri, anten vi slappar av eller jobbar i lag:)

Utfordringa går vidare til tre av mine trufaste:

Line, Tove og Dagny :)

Eliteutøvarar i søtsnasking...

2009-02-05T14:23:00.001+01:00

Ja du las rett. Utøvarane eg siktar til er meg og husbonden. I rett rekkjefølgje. Eg er suveren, han diltar eit par runder bak.

Av og til kan eg få ein enorm oksehunger på søtt og godt. For spesielt interesserte finn du meir om akkurat det HER.

I går kveld var eg ein tur innom Englemor sin blogg...og synet av dei nybaka muffinsane der fekk meg til å saumfare både skuffer og skap på jakt etter noko søtt. Alt eg fann var nokre restar etter diverse godteposar, og kun dei kjedelegaste godteribitane låg att:( Desse bitane kunne ikkje gjere meg heilt tilfreds, så eg leita vidare...

Brått kom eg på at der stod ein pakke kremfløyte i kjøleskapet og den hadde utløpsdato i går. DEN måtte eg no kunne få bruke til noko, for vi kastar då ikkje mat! Etter ei lita runde i kjøkkenskapa fann eg ut at vi hadde alle dei ingrediensane som eg trengde for å lage ei kake:) Klokka nærma seg ein time før midnatt, men det vart plutseleg heilt uvesentleg -endå så trøytt eg var eit par timar tidlegare på kvelden! Kakebaketida på denne kaka er i overkant av ein time, men pytt, pytt. Tanken på himmelsk god kake som smeltar på tunga heldt meg våken:)

Eg deler gjerne kakeoppskrifta med dykk:

Det må forresten leggast til at dette er min variant av sviskekake. Oppskrifta som eg ein gong hadde på eit laust ark inni kokeboka mi, er sporlaust forsvunne. Difor har eg prøvd meg litt fram, og etter eit titals meir eller mindre vellukka sviskekaker har eg "landa" på denne oppskrifta:

Pisk fem eggekviter. Tilsett ein pakke med brunt sukker (ca.450g) og ei teskei bakepulver.

Rør dette godt saman og hell det over i ei langpanne.

(Eg brukar å legge bakepapir i langpanna, då slepp eg å smørje den og den vert lettare å gjere rein)

Steik på 175*C i ca ein time. Eg brukar å ha den midt i omnen.(Her har eg delt den i to etter steiking)

Bland 200g svisker med ein slump vatn(eg brukar ca 1,5dl) + ei spiseskei sukker.

Kok sviskeblandinga på svak varme til sviskene kan mosast lett med ein gaffel. Ca 10 min.

Pisk ein pakke kremfløyte(1/3 l). Mange brukar TO pakkar kremfløyte, men EG brukar kun ein.

Du skjønar kanskje at mi kake vert ein MYKJE sunnare variant? ;) ;)

Grunnen til at eg brukar kun ein fløytepakke er at eg ikkje er så veldig glad i mykje fluffy krem, då kremen har ein tendens til å ekspandere i munnen min -og det opplevast ikkje akkurat godt.

Eg har nokre traumatiske opplevingar med slik ekspanderande krem frå barndomen friskt i minne, der augene lurte vitet til å tru at flotte kremkaker var noko som smakte like godt som synsintrykket gjorde... Takk og lov for serviettar seier eg berre!!! God oppseding som eg hadde, kunne eg sjølvsagt ikkje legge att noko på fatet! Så fekk det heller vere med litt kremflekkar i lommene...(serviettane var dessverre ikkje alltid store nok til å halde på alt kreminnhaldet).

Med åra har eg lært meg å like krem, men som sagt ikkje i store mengder. Så flotte, fluffy kremkaker får oftast stå i fred for meg. Sikkert kjekt for andre, for slike kaker går som regel først unna i kakeselskap likevel:)

Når kremen er ferdig piska; bland dei mosa sviskene inn i kremen.

Til deg som ikkje likar svisker; det gjer ikkje eg heller!

MEN sviskekrem på denne kaka er fantastisk godt og absolutt verdt ein smak!:)

Når kaka er ferdig steikt; del den i to like delar.

Då passar det godt å legge kaka på eit Vesterålens beste/Verdens Beste/Kvæfjordkakefat.

Fordel ca halve mengda av sviskekremen på den eine halvdelen av kakebotnen.

Legg så den andre halvdelen oppå kremlaget, og ha på resten av sviskekremen.

Kanskje ikkje den mest delikate kaka etter utsjånad å døme, men som dei fleste veit så er det ikkje alltid utsjånaden som tel;)

Så; då klokka bikka halv eitt i natt, ja då kunne eg ENDELEG få tilfredsstille mitt voldsomme søtsug! :)

Ha ein fin dag! No skal eg kose meg med kake! :)

Det 6. biletet i den 6. mappa...

2009-02-05T00:18:00.001+01:00

For litt sidan vart eg utfordra av Cecilie til å vise det sjette biletet i den sjette mappa,

og det resulterte i dette biletet frå sommaren 2006:

Biletet gjev meg fine minner om ein fantastisk flott sommar både slik og sånn.

Som de kan sjå så er Elisa og eg foreviga på sopptur.

Kantarell er ein favoritt for liten og stor her i familien.

Nyplukka sopp steikt i smør, krydra med salt og peppar smakar himmelsk!!!

Seinsommaren baud på korgevis av kantarellar, og vi kunne hauste så mykje vi berre orka

då det lyste gul kantarell same kvar vi snudde oss. (I granskogen vel og merke)

Eg kjenner at eg gledar meg til sommar og sol igjen! :)

Ingenting er betre enn sommarferie i Bjørdalen

når sola skin og temperaturen bikkar 20*C...

Utfordringa sender eg vidare til:

Utfordringa tek de om de har tid og lyst:)

Bloggen min i avisa!

2009-01-19T20:37:00.001+01:00

Blogging vekkjer oppsikt!

For om lag to veker sidan vart eg oppringt frå Voldingane si lokalavis "Møre". Ei hyggeleg stemme i telefonen spurte meg om det var eg som hadde bloggen "Frå eit A4-liv" ? Jau, det var då det:) Dama eg snakka med spurte om det var greit at ho kunne få presentere bloggen min i avisa og låne bilete derifrå, til slutt vart eg stilt nokre spørsmål. Eg sa at det burde då vere greit, sidan bloggen min ligg open for heile verda, så må den då kunne tole eit oppslag i ei av dei lokale avisene:)

Ettersom det har kome ei stor blogge-bølgje i Ørsta/Volda området med stadig nye bloggarar, ville "Møre" presentere eit utval av bloggar frå Volda og Ørsta kvar laurdag framover.

Lite visste eg om at eg med min blogg skulle verte både framside- og dobbelt midtsidestoff i laurdagsutgåva til nabokommuna si lokalavis! Eg hadde nok meir sett føre meg ein liten artikkel gøymd mellom lokale politiske diskusjonar og spalter med NPK-nyhende, så overraskinga var stor då eg såg ansiktet mitt på framsida av avisa same kvar eg skulle denne dagen; på jobb, besinstasjonen og i daglegvarebutikken. Ikkje det at eg vart irritert, berre overraska over storleiken på oppslaget:)

Eg har fått mange positive kommentarar på oppslaget i avisa, og dei som ikkje synest fullt så mykje om det let nok vere å nemne noko om det.

Som så ofte så er det gjerne ein sjølv som les teksta/intervjuet med dei mest kritiske brillene på. Står der noko som har vorte feiltolka, noko som er trekt ut av ein samanheng? Det er ikkje lett å få med seg alt som vert sagt i eit intervju, kanskje spesielt vanskeleg i eit telefonintervju. Eg synest at det var ein fin artikkel, der mykje av teksta var henta rett frå bloggen min. Eit par ting vil eg likevel kommentere (for dei som kanskje har lese artikkelen):

Der står noko om dette med å legge ut informasjon og bilete av familien, med tanke på at folk kan misbruke bileta;

"Etter mykje tenking kom eg fram til at det er så pass mange som gjer det, så eg bestemte meg for at det gjekk greitt. Men eg har tenkt nøye over det, så folk ikkje trur eg er heilt dum"

Eg kjende meg ikkje heilt igjen i fråsegna, spesielt det med at "det er så mange andre som gjer det, difor fann eg ut at det var greitt". Men, men slik står det no, eg klandrar ikkje den som skreiv artikkelen, eg kunne nok kanskje ha spurt om å få lese korrektur før det vart publisert, noko eg skal tenke på til ein eventuell neste gong:)

Kan hende forklarte eg meg litt vanskeleg over telefon, men det eg ville presisere var at eg er kritisk til kva type bilete og informasjon eg vel å legge ut på nettet.

Eg har tenkt litt att og fram når det gjeld heile blogginga generelt. Skal det bloggast frå denne kanten, så vert det ein blogg med mange aspekt frå livet, då vert det naturleg å ta med både bilete, sjølvopplevde erfaringar, personlege meiningar og kjensler. Eg er klar over at der er ein viss fare for at data som ligg på nettet kan verte misbrukt av folk med lite hyggelege intensjonar. Bloggen ligg på verdsveven open for alle, sånn sett når den ut til større delar av verda enn ei lokalavis. Eg har både lest og høyrt om folk som har vorte misbrukt på nettet, der misbrukarane faktisk ikkje har hatt meir å nytte seg av enn eit profilbilete av eit ansikt og ein fødselsdato. Sånn sett er det ikkje lett å heilgardere seg mot noko her i livet. Vel ein å ha ein profil anten på facebook, nettby, blogger, m.m. så er ein meir eller mindre utsett for at andre kan misbruke bilete og data.

Det eg også nemnde, var at eventuelle misbrukarar kan nytte seg av fleire forum enn blogg dersom dei vil få tak i bilete og andre data, som til dømes aviser og andre tidsskrifter på nett. Det har vorte vanleg at blant anna lokalaviser opnar opp for at lesarar kan legge inn eigne bilete på diverse bildegalleri. Her finn ein mange bilete med fullt namn, og av og til alder på vedkomande. Sommarstida er det ikkje sjeldan å sjå bilete av ungar på stranda, ofte lettkledde eller nakne. Slike bilete er eg redd kan trigge dei som kanskje er sjuke nok til å misbruke bileta.

Det er nok ikkje lett å trekke ut ei setning som ein konklusjon ut av alt dette, som igjen skal publiserast i ein artikkel, det har eg forståing for. Eg hadde likevel lyst til å få fram at eg legg ikkje ut bilete og informasjon på bloggen som resultat av ein konklusjon; "greitt å gjere fordi det er såpass mange andre som gjer det".

Då framstår eg faktisk som det motsette av det som var tanken bak setninga. Ganske naiv og kanskje litt dum? :)

Vel ein å vere synleg må ein vere budd til å ta konsekvensane av det, det er vel noko av det eg også ville vise at eg har tenkt igjennom. Det håpar eg at dei som har lese litt på bloggen min har fått med seg. Vi er alle ulike, med ulike grader av openheit og anonymitet. Eg meinar at ein ikkje nødvendigvis er meir naiv dersom ein vel å dele bilete, kjensler og tankar, enn dei som ikkje gjer det.

Diskusjonen om kva som er rett eller gale, naivt eller smart, dumt eller klokt å gjere når ein vel å vere synleg på verdsveven, kan nok verte lang, likeeins er det nok mange meiningar om dette. Det skal eg ikkje skrive noko meir om no:)

Fire x fem!

2009-01-19T15:52:00.001+01:00

I går fekk eg ei utfordring frå Tove, den skal eg prøve å svare på no.

4 Favorittprogram på TV:

Eg ser svært lite på tv, så her må eg nok putte inn program som eg har sett på/fylgt med på tidlegare...

"So you think you can dance?"
"Dansefeber"
"71* Nord"
Div. oppussingsprogram når eg kjem på det.

4 Ting eg gjorde i går:

Såg Synne spele handballkamp i Voldahallen.
Rydda og vaska etter ei hektisk veke med lite og inkje husarbeid.
Leita fram pensum og laga meg ein leseplan.
Var på ein liten fotosafari ute i lag med den store blesten.

4 ting eg ser fram til:

Å vere ferdig med eksamen i vitskapsteori...
Praksis på helsestasjonen
Å få reparert stabburstaket, før den store blesten tek det med seg til dunders!
Mange skiturar, med årets Grotlirenn som høgdepunkt og avslutning på skisesongen.

4 Favorittrestaurantar:

Her må eg nok melde pass. Kjem ikkje på nokon favoritt, har ikkje så godt utval å velje frå heller. Den beste maten får eg heime, anten her eller hjå andre.

4 ting på ønskelista mi:

Om det går an; livsvarig god helse til alle rundt meg!
Dobbel garasje.
At eksamenane mine går smertefritt, gjerne med gode resultat!
Fine skiforhald og fint vintervêr heilt til påska er over:)

Eg sender utfordringa vidare til desse fire:

Eg må også nemne at eg er så takksam for alle dei fine utmerkingane som eg har fått!

Det kjem eit takke-innlegg om ikkje så lenge:)

Mama mia :)

2009-01-16T01:55:00.001+01:00

Med jamne mellomrom dukkar det opp hyggelege bursdagsinvitasjonar i skulesekkane og i barnehagemappene.

Ikkje ukjent er det når bursdagsfeiringane er lagt opp med eit spesielt tema.

"Pysjamas-bursdag", "Bad-taste-bursdag", "Baby-bursdag", for å nemne nokre.

Denne gongen var det for meg, ein ny variant på invitasjonen til Runa si bursdagsfeiring:)

Mama-mia-bursdag!

Når ein skal i Mama-mia selskap har ein høve til å kle seg ut :D

Stine veit kven som er rette dama å spørje når det gjeld utkledning;)

Stine veit at denne dama samlar på dei raraste ting.

Stine veit at denne dama har sko og kle for ei kvar utklednings-anledning.

Stine veit at denne dama tek på seg hovudlykt, boblekåpe og tøflar, og luffar seg ut døra med stor iver og barnsleg glede for å leite etter "kostyme" i eit kaldt og mørklagt stabbur.

Stine veit at denne dama er litt streng når ho seier at "du må passe godt på tinga dine/mine/våre, då har du/eg/vi glede av dei -leeenge!"

Stine veit at denne dama vert SÅ glad for at det er andre enn ho sjølv som likar å kle seg ut når anledninga byd seg:)

Trass i at nesten alle plagga var fleire nummer for store for Stine,

så var det ei særs nøgd jente som for avgarde til Mama-mia-party denne kvelden.

(Ibiza-Buffalo skoa og parykken var vel det einaste som passa i størrelsen;) )

Jenta var ikkje mindre nøgd då ho kom heim og fortalde om kor kjekt dei hadde hatt det:)

Song og dans, stropl og vas

-akkurat slik det skal vere når veninner kosar seg i lag!

Litt ekstra stoltheit var det å spore då Stine fortalde at det hadde vore premiering for "beste kostyme";)

DIN VEG

2009-01-15T02:02:00.001+01:00

Ingen har varda den vegen du skal gå

ut i det ukjende, ut i det blå.

Dette er din veg.

Berre du skal gå han,og det er uråd å snu.

Og ikkje vardar du vegen, du hell.

Og vinden stryk ut ditt far i aude fjell.

Olav H.Hauge

Tradisjon til glede for søthungrige gullungar:)

2009-01-10T20:41:00.001+01:00

Ein av mange førjulstradisjonar er blant anna det å bake julekaker, helst sju sortar.

Julemenn, pepparkaker, hardevafler, brune pinnar, krumkaker, sirupsnippar, risbollar er nokre av favorittane, men i tillegg til alle desse småkakene som gradvis forsvinn på mystisk vis allereie halvvegs i julefeiringa, så har vi noko juleknask som er freda til vi bikkar over i eit nytt år: pepparkakehus:)

Eg kan dessverre ikkje skryte på meg eit flott, eigendesigna og sjølvlaga pepparkakehus, sjølv om eg helst skulle ynskje at det var det eg kunne vise fram til alle våre julegjestar -og ikkje minst her på bloggen! Kanskje til neste år...? ;) Det ligg allereie ei oppskrift med fine byggmonteringsplansjar til eit kjempeflott stabbur i oppskriftsboka mi -det hadde vore noko å ha på stas i "Bestastova"!

Å PYNTE pepparkakehus går som ein leik når ein har ivrige barnehender som vil hjelpe til. Litt verre var det då huset skulle monterast...det kan nemnast at vi måtte til med litt ekstra "fugemasse" undervegs grunna eit par arbeidsuhell, men, men slik må ein gjerne rekne med.

Vi hadde heldegvis rikeleg med stæsj til å pynte huset med, som de kan sjå så var det ikkje all pynten som kom seg så langt som til huset:-D

(Fantefjes er slikt som er heilt vanleg når ungane vert merksame på at dei er fotoobjekt, slik som Elisa vart her...)

Pepparkakehuset vårt fekk stå i fred heile jula, faktisk heilt til 8.januar. Denne dagen var heile familien samla slik at alle skulle få kvar sin smak av huset.

Når ti ivrige barnehender kappast om å hente eitt pepparkakehus, ja då er oddsa høge for at dette skal gå problemfritt... Huset gjekk i golvet meir enn ein gong på ferda gjennom dei tre stovene, tårer måtte tørkast og mor enda opp med å bruke strengestemma:/ Ein litt trasig start på det som skulle vere ei kjekk oppleving. Heldigvis så vart uhella fort gløymde og det var seks blide og forventningsfulle som kika opp då eg ba om eit bilete:) Bortsett frå Linnea då, som sikkert ikkje forstod så mykje av det heile.

KLAR - FERDIG - KNUS ! ! !

Synne passar på at Linnea ikkje får i seg seigmenn og non-stop, men nokre smular fekk ho lov til å smake på:) Vesle Gollemor er høgt og lågt for tida og ein dag tidlegare i veka datt ho slik at ho kutta seg under auget:( Det var ikkje godt å seie om det var mor eller dotter som felte flest tårer då..;(

Elisa og Stine i ein intern-humor episode. Fire års aldersforskjel jamnar seg ut for kvart år:) Matias og Eirik var snare å forsyne seg med dei bitane som hadde seigmenn på seg.

På under ti minutt var pepparkakehuset stort sett oppete, berre dei bitane utan pynt på låg att, dei var det visst ingen som ville ha.

Eit forsøk på litt oppklaring:

2009-01-08T03:03:00.001+01:00

Tusen takk for ALLE tilbakemeldingane på innlegget mitt i går!

Før eg skriv noko meir må eg understreke at eg vert spesielt glad for at de kommenterar det som ligg dykk på hjartet, og med det meinar eg at det er bra at også dei som er ueinige seier i frå når dei er det! :)

Eg ser meg likevel nøydd til å skrive eit litt oppklarande innlegg, då eg tydelegvis har ordlagt meg litt upresist her og der.

Alt i teksta er tufta på mine/våre tankar. Eg har til dømes skrive om kva som eg/vi (eg og min husbond) stiller oss spørsmål om, kva vi synest er fornuftig og ikkje, kva vi vel å gjere i vår familie, osv.

Eg må beklage på det sterkaste om eg har formulert meg som at eg/vi gjer "alt rett", har løysingar på det meste og er betre enn dei fleste. Det kan eg ikkje late stå uoppklara. Vi har som dei fleste andre; "våre mange feil og manglar", eller svakheiter som eg heller vil kalle det:)

Det eg prøvar å få fram er vel meir i retning av at vi strevar etter å gjere det beste for våre ungar og vår familie; det beste vurdert utifrå vår sin ståstad. Slik er vi nok ikkje så veldig ulike nokon av oss, vi handlar vel alle utifrå det ein trur er det beste. Difor må andre sjølvsagt få gjere akkurat som dei vil, det skal ikkje eg blande meg bort i noko meir enn at eg har tankar om det eg ser og høyrer rundt meg, både sjølverfart, men mest av alt gjennom media, der ein kan få eit visst inntrykk av utviklinga av dagens samfunn . På mange vis så vert eg skremd over media si makt og påverknad, det er så lett å surfe med på same bølga som alle andre, og det eg er redd for i den samanheng er at vi ikkje tek oss tid til å stoppe opp og verkeleg tenke etter om vi verkeleg vil vere med på bølga eller ikkje?

Når det gjeld valet vårt angåande fyrverkeri, så har vi fortsatt tankar om at vi skulle ønske at fleire gjer som oss. MEN det er ikkje dermed sagt at vi ikkje respekterar andre sine val. Eg meinar at det må vere mogleg å vere sterkt ueinig og samstundes ha respekt for at andre ikkje meinar det same:) Respekt for mangfaldet ser eg på som svært viktig, i alle samanhengar! Takk for påminninga, eg ser i ettertid at akkurat det burde vore presisert i innlegget under.

Ein annan kommentar som eg synest var så flott var denne:

For noen år siden var jeg så heldig å overvære verdensmesterskap i fyrverkeri. Jeg fikk se Kinas bidrag - og det var fyrverkeri det! Går ikke an å sammenligne med det som vi har her på nyttårsaften. Her var det ikke snakk om enkle smell og mye pang, her var det rene kunstverk på himmelen. Det var feks motiver som trær o.l. Helt fantastisk!
Etter det har jeg syntes at feks kommunen burde stå for et flott fyrverkeri, og at det burde bli forbud for andre. Men jeg synes ikke at man skulle ta bort gleden ved fyrverkeri, det er mye annet som også er sløsing - men som vi mennesker bruker for å glede oss. Fyrverkeri er noe som gleder fattig og rik.

Dette er eg nok ganske så einig i, tusen takk for kommentaren :)

Eg har ikkje med innlegget under meint verken å vere formanande, betrevitande eller fordømande.

Dette er berre ei utlufting av tankar som eg har gjort meg, og som eg hadde lyst til å dele med fleire. Vi er sjølvsagt alle ulike; med kvar våre verdiar, oppfatningar, meiningar og tankar kring det meste. Dette bør vi sjølvsagt akseptere, sjølv om det er lett å legge seg bort i ting som ein har andre meiningar om, meg sjølv inkludert i aller høgste grad;)

Som alltid når ein les noko som andre har skrive; kan det skrivne ord verte oppfatta på ulike måtar.

Slik er det, og slik vil det alltid vere, spesielt dersom forfattaren av teksta ikkje har vore tydeleg nok.

Eg har kanskje ikkje vore tydeleg nok, og eg beklagar så mykje dersom eg har trampa på nokon!!

Det var ikkje hensikta med innlegget mitt i går :(

Ein annan ting er at litt av hensikta var å få fram engasjement hjå andre, det synest eg er sunt:)

Eg likar å få tankevekkarar sjølv, anten vekkaren strir heilt i mot mine eigne meiningar og verdiar eller at vekkaren gjev meg eit positivt "spark i baken" :)

Som vanleg er bloggen min rett frå hjartet, eller levra, alt ettersom ;)

Bloggen min er for mange kanskje vél personleg. For meg er dette den einaste måten å blogge på. Eg trur ikkje at bloggen min glir rett inn i nokon spesiell sjanger som til dømes: kvardagsblogg, interiørblogg, mammablogg, nettbutikkblogg, lyrikkblogg, reiseblogg osv. Eg bloggar om det som fell meg naturleg, og som tittelen på bloggen min seier; "Frå eit A4-liv", så er det nettopp smått og stort frå dette livet ein finn her:)

Kan hende er det somme som har tenkt over at bloggen min er prega av eit "eg/vi -fokus"? Det er i tilfelle korrekt observert:)

Her inne skriv eg stort sett om ting som er;

Sett igjennom mine auge.

Kjent igjennom mitt hjarte.

Tenkt mellom mine øyre;)

Det er ikkje det same som at mine tankar kring ting er det einaste rette. Slik tru på meg sjølv har eg ikkje utvikla slett enno;)

Heldigvis! Det er vel det siste eg ynskjer for meg og mine...

Eg håpar at eg har ordlagt meg litt meir presist denne gongen. Eller kanskje vart det berre endå verre?

De får i tilfelle vere snille å bere over med meg, eg har ikkje meint å fornærme nokon! :)

Dette er noko av det som vi likar å bruke tid på! :)

Litt om det å gjere sine eigne val...

2009-01-07T01:49:00.001+01:00

Først vil eg takke for alle dei fine kommentarane som de la inn på det forrige innlegget mitt, eg set veldig pris på kvar einaste ein!!!

Til alle dykk som trufast kikar innom for å sjå etter oppdateringar;

KJEKT AT DE IKKJE HAR GLØYMT MEG! :)

Julahøgtida har vore ei hektisk, men fin høgtid. Det har vore lite tid til blogging. Lysta til å blogge har absolutt vore tilstades og bloggestoff har det heller ikkje vore mangel på, det har berre ikkje vorte prioritert. Familien har vore i fokus -og det er for oss det beste med heile jula. Vi har ei tru på at sterke familieband gjev ei uvurderleg styrke og tryggheit for resten av livet.

Eg har eit inntrykk av at kvardagane hjå mange no til dags er sterkt prega av stress og mas, og at tid i lag med kjernefamilien ofte vert bytta ut med tid til "alt mogleg anna". Somme kan verke som om dei har ei oppfatning av at det alle andre eller alle andre sine ungar er med på, ja det må dei og vere med på... For ein vil sjølvsagt ikkje vere noko dårlegare enn andre! Då stiller eg meg spørsmål om kva som er bra og kva som er dårleg... Er det beste for ungane at dei sjølve skal få avgjere alt kva dei skal få vere med på og ikkje? Og vert ungane gladare og meir lukkelege av å få gjere som alle andre, få det som alle andre har, sjå ditt og datt på tv fordi alle andre gjer det?

Eg har ikkje tru på at det er slik... Tvert om så trur eg at ungane vert lukkelegare, tryggare og meir reflekterte dersom dei har vaksenpersonar rundt seg som set klare grenser og som set av tid til å grunngje kvifor vi har diverse grenser å forhalde oss til. Ja, TID spelar nok ein gong ein sentral faktor. "Alle" skuldar sjølvsagt på den dårlege tida, eller mangel på tid... (Du kan lese meir om kva eg meinar om det her.) Tid har vi alle, det gjeld berre å prioritere bruken av den!

Denne jula har tankane mine krinsa mykje rundt familie, prioritering av tid med familie, barneoppseding og ikkje minst tenkjer eg på kva kraft og ansvar som ligg bak det å vere forelder. Kva signal sender vi til ungane i ei førjulstid som er prega av kjas og mas? Overforbruk og overflod pregar generasjonen vår, anten vi likar det eller ei. Julaftan handlar i dag mykje om det materialistiske; gåvene under treet, og når nyttårsaftan nærmar seg er det jammen meg akkurat det same; berre at då er det det sværaste fyrverkeriet som står i sentrum...

Eg veit at det er mange som tenkjer over dette, men eg skulle ønske at det var endå fleire! MÅ vi til dømes kjøpe alle desse rakettane til nyttårsaftan?! Gjer vi det for å glede ungane? For å få seg ei ekstra stjerne i margen, for tenk om vi har finare fyrverkeri enn naboen i år?! ;)

Jauda, eg hugsar godt dei mange flotte nyttårsfeiringane i min barndom, eg sto der med stjerner i augene -i dobbel tyding:) Men som vaksen ser eg galskapen i fyrverkerihysteriet; det er ikkje få som har fått varige mén av dette brennande vaksenleiketyet. Sjølv om akkurat den biten er underordna i mi anti-fyrverkerikampanje...

Ein annan ting er alle dei tusenar av dyr rundtomkring i bygd og by som vert skremde ut av sitt gode skinn. "Issa; berre å gje dei ein tablett så søv dei så godt og merkar ingenting", HØYRT PÅ VÅS?!

Det aller verste er å tenke på at dersom alle hadde brukt sine "øyremerka" fyrverkeripengar på t.d. fadderbarn, ja då kunne vi nok ha endra mang ei menneskeskjebne!!

Eg synest det er synd at det ikkje er endå fleire som gjer som oss? Er ikkje DET ei god nyttårsoppleving å gje ungane sine då? Fortelje dei at i staden for fyrverkeri, så reddar vi eit born frå svolt og naud, sikrar bornet medisinar og skulegong mellom anna. Betre kan det vel ikkje verte? Tenk å setje av ei kosestund i romjula, saman med alle familiemedlemane (-og for all del: ikkje gløym å slå av fjernsynet;)) snakk i lag om opplevingane som har prega julehøgtida, kva tankar har ungane om jula og alt som høyrer med. Er ikkje dette ei fin ramme for å reflektere litt saman med våre unge håpefulle? Kva verdiar, tankar og handlingsmønster ynskjer vi at ungane våre skal utvikle?

For fire år sidan tok vi ei avgjersle på akkurat dette. Ungane tok det som ei sjølvfylgje at vi skulle skyte opp rakettar og anna fyrverkeri på nyttårsaftan. "Det var då vanleg?" "ALLE ANDRE gjer det, så då skulle no vel også vi gjere det?"

"Nei", fekk dei til svar. Vi prøvde å forklare dei at vi ville gi fyrverkeripengane til eit fattig born i staden. Dette var vanskeleg å forstå, kva skulle no dei fattige borna med rakettar, dei som ikkje eingong har nok pengar til å kjøpe seg mat! Ikkje så lett å forstå for ein femåring og ein sjuåring kanskje? :) Spesielt ikkje når dei såg at andre familiar stod i kø utanfor fyrverkeri-utsala... "Kvifor gjer ikkje dei andre det same?" undra dei seg over etterkvart?

Vi har prøvd å forklare dei kvifor vi gjer som vi gjer, og vi er visse på at alle dei flotte ungane våre skjønar akkurat kva vi meinar etterkvart som dei vert eldre. Og vi trur nok at dei etterkvart kjem til å prise seg glade for at dei har vore med på å hjelpe andre born ved å gje vekk fyrverkeripengane sine, i staden for å skyte dei rett til himmels for ei kortvarig glede. Ei runde ute med kvar sine stjerneskot har vore populært, og vi kan ikkje sjå at vi har frårøva ungane våre ei opplevingsrik nyttårsaftan fordi om vi ikkje har hatt rakettar. Vi synest tvert om at vi har gjeve ungane våre ein viktig pakke i sekken.

Tanken bak frå vår side er ikkje at vi skal "redde verda", sånn sett er det mykje anna vi kan gjere annleis gjennom resten av året, men dersom vi har fått ungane våre til å reflektere litt over at dei faktisk kan vere med på å spele ein forskjel, ja då vert vi litt stolte:)

Julehøgtida er vel den tida på året då kontrastane er størst her i verda, og då er det godt å kunne gå inn i det nye året å vite at vi har gjort noko godt for andre!

Kanskje skal vi utvide denne tradisjonen til å gjelde på farsdag og morsdag også? Kjøpepakkar på desse dagane er personleg sett ein uting, kanskje skal vi ynskje oss nye fadderborn i staden for nye lestar til far og roser til mor? :)

Så, til slutt vil eg nytte høvet til å ynskje dykk alle eit godt nytt år!!

Kjære venn!

2008-12-17T01:49:00.001+01:00

I dag er det eitt år sidan vi såg kvarandre for første gong!

Eg kan velje å styre unna klisjéar som; det var kjærleik ved første blikk, men sidan det var nettopp det det var, så kan det vere så mykje klisjé det berre vil!

Allereie før blikka våre møttest, visste vi at vi hadde noko heilt spesielt:)

Alle samtalane, tankane og draumane gjorde at håpet vaks,

og trua på det fullkomne møtet vart etterkvart eit realistisk håp !

All usikkerheita og ventinga før denne dagen kom var verdt det.

Du var nydelegare enn eg kunne forestille meg.

Møtet med deg vart så intenst som berre møter mellom to som elskar kvarandre kan verte!

Den varme, mjuke huda di mot mi.

Eg kunne kjenne hjartet ditt slå med faste, raske slag mot hjartet mitt.

Lukta av deg -den beste lukta eg kan tenke meg, så søt, så rein, så god!

Så lukkeleg gjorde du meg, at tårene mine rann.

Dei kunne ikkje stoppast, ikkje ville eg det heller, kvifor skulle dei det?

Slik låg vi, eg og du.

Vi var fortsatt i eitt, no berre på ein litt annan måte.

Alle inntrykka frå vårt første møte har eg gøymt på i hjartet mitt.

Der ligg dei som dei vakraste skattar.

Kjære Linnea mi -livet med deg er ei gåve for oss.

Du gjer dagane våre rikare. Vi er så glade vi har deg.

Takk for at du klamra deg fast i livet mitt, og at du heldt ut heile vegen til mål!

Du spreier slik glede. Du skal vite at vi er uendeleg takksame for at du er jenta vår!

I dag er det eitt år sidan vi såg kvarandre for første gong.

I dag er det eitt års dagen din:)

Gratulerer med dagen, kjære, kjære Linnea!

Talet er fire

2008-12-16T15:24:00.001+01:00

For ei stund sidan fekk eg denne utfordringa frå Cecilie. Som nemnt før, så har ikkje blogging akkurat hatt førsteprioritet siste tida, difor er eg litt sein med å svare på alle utfordringane eg har fått.

4 jobbar eg har hatt:

Min første lønna jobb må nok vere som "dreng" på garden. Kvar sommar hadde eg arbeid som; å stå i siloen under slåtten, vere med i arbeid på skogen, førefallande arbeid på garden, dagleg stell av dyr på garden, m.m. Eg ser på det som ei sjølvfølgje at ungar/ungdomar er med på å hjelpe til heime, men sjølvsagt bør arbeidstype og arbeidsmengd tilpassast etter alder... I løpet av desse sommarjobbane kjende eg aldri at eg måtte jobbe for mykje eller for hardt. I staden ga variert og utfordrande arbeid bonus, i form av god fysikk og utvikling av improvisasjon, kreativitet og sjølvstendigheit.
Skiinstruktør. Fleire vintrar har eg vore instruktør for små håpefulle alpinistar på skikurs. Trass i at eg har gått A-trenarkurs (eit slags grunnkurs i det å vere trenar, uavhengig av idrettsgrein) og at eg har stått VELDIG mykje på ski sjølv, så veit ikkje eg heilt om dette er noko som eg passar spesielt godt til... Trur det må skuldast tolmodet mitt...eg har dessverre ikkje i bøtter og spann av slikt, men det har betra seg!:)
Pleieassistent på sjukeheim. Medan eg studerte til sjukepleiar, jobba eg på sjukeheimen i helgar, feriar og elles i ledige stunder. Det er vel noko av den beste praksis ein kan få, å jobbe sjølvstendig ved sidan av studiane. All denne jobbinga gjorde sitt til at eg vart oppmoda om å søkje på deltidsstilling om fast jobb på sjukeheimen etter utdanninga, og jobben fekk eg:)
Sjukepleiar. I tillegg til deltidsstillinga på sjukeheimen, jobba eg mykje ekstravakter i eitt år på medisinsk og kirurgisk avdeling på sjukehuset. Dette året vart det mykje jobbing... Etter at ungane kom som perler på ei snor, har eg hatt nok med jobben på sjukeheimen.

4 filmar eg kan sjå oppatt:

Alle Astrid Lindgren-filmane. Spesielt Ronja Røverdatter, Emil og Madicken. Ronja Røverdatter gjorde eit usletteleg inntrykk første gong eg såg den, og den filmen står for meg som ein av dei beste filmane uansett sjanger. Vert like medriven kvar gong eg ser den. Tårene renn både av sorg og glede undervegs i filmen. PRESISERING; filmen ser vi sjølvsagt på svensk, ikkje snakk om at ungane våre skal verte kjend med ei Ronja som snakkar norsk:) Dette gjeld for dei andre Lindgren-filmane også.
Dirty dancing. Kjem ikkje utanom denne filmen nei:) Vert aldri lei av den, og filmmusikken har i mine øyre berre vorte betre og betre med åra! Har ikkje tal på kor mange gongar eg har sett den, no har vi den på dvd, så den kjem nok til å surre og gå fleire gongar:)
Leonardo Di Caprio. Då meinar eg ALT av Leonardo Di Caprio. Eg vart "fan" av han lenge før han spelte hovudrolle i Romeo og Julie. Den første filmen eg såg med Leonardo Di Caprio i hovedrolle var "A boy`s life" -der gjorde han eit sterkt inntrykk på meg. Det er noko ved denne skodespelaren som eg ikkje heilt kan forklare, og då siktar eg ikkje til det ytre, sjølv om eg synest han er fin å sjå på også;)
The Sound of Music. Eg hugsar godt første gong eg såg den; ei nyttårsaftan liggande på magen framfor fjernsynet, med STORE auge gjennom heile filmen, på golvet hjå Mormor og Morfar i Måløy. Eit sterkt barndomsminne som dukkar opp kvar gong eg høyrer tittelen på denne musikalen.

4 stader eg har budd:

Åsestranda. Mine fire første år budde vi på Åse, mamma gjekk på skule der(sjukepleie). Så eg lærte meg å snakke "demma".
Bjørdal. Bortsett frå nokre få år har eg budd her omtrent heile livet.
Oppdal. Eg gjekk eitt år på skigymnaset på Oppdal, det var første gong eg budde åleine og vekk heimanfrå. Det var eit minnerikt år som eg ikkje ville vore forutan.
Ørsta. I ei kjellarleilegheit på Engeset. Der var her vi budde då eg vart mor for første gong, og eg har mange minner frå dei to åra vi budde der:) men gleda var sjølvsagt stor då vi kunne flytte heim i Bjørdalen i oppussa hus:) Det var nok litt trongt om plassen siste tida i leilegheita, vi låg 5 stk på eitt soverom...men det gjekk no forsovidt greit det også!

4 tv-show/tv-seriar eg likar:

"So you think you can dance?" Amerikansk reality-danse-konkurranse. Flinke dansarar med ulik bakgrunn møtest, dansar koreograferte dansar som dei aldri skulle gjort anna! Imponerande både av dansarane og koreografane. Eg må stryke av meg både tårer og frysningar i løpet av ei sending, heilt vanleg:)
Dansefeber. Den nordiske varianten av programmet over. Framkallar dei same reaksjonane hjå meg som beskrive over.
71* Nord. Underhaldande reality-tv som får meg til å tenke: "`NO skal eg ta meg på tak, no skal eg byrje å trene igjen!" For dette er eit program som eg faktisk godt kunne tenke meg å vere med på. (Berre eg kjem i LITT betre form;))
Kjem ikkje på fleire. Ser i grunnen ikkje så mykje på tv. Jau, forresten; Norsk Idol var då bra underhaldande:)

4 stadar eg har vore på ferie:

Kypros. Min første tur til sydlegare strok. Eg var 9 år, reiste i lag med familien + Mormor og Morfar. Det var fyrste gong eg reiste med fly, og eg hadde med lekser og norske flagg:) Vi feira nemleg 17.mai der nede, gjekk i stort norsk 17.mai-tog med fullverdig 17.mai-fest og moro etterpå!:)
Island. Familieferie med bil,tok båt via Færøyane til Island, sagaøya! Tok oss fram med bil rundt nesten heile øya. Denne turen baud på spektakulære naturopplevingar, vi var "innom" mange av både kjende og mindre kjende turistattraksjonar. Overnatta stort sett primitivt, men eksotisk:) i bilen, telt, overfylde soveloft, men også litt meir "urbant" i Reykjavik. Eit fantastisk land som eg har lyst å vitje fleire gongar!
Ibiza. Den første utanlands-ferieturen utan familien. Eg var 22 år og hadde vunne ei dansekonkurranse med svær premie; Danskebåt-billett, vekesopphald på Ibiza og billett til finalen i NM i diskodans! Vi var 30 danseglade ungdomar frå heile landet som reiste i lag. Trygt opphald med flotte opplevingar heile veka, kjempekjekt!
Eg har så mange gode ferieminner, men ein av dei siste jenteturane før eg stifta familie gjekk til solkysten i Spania. Der budde vi med familie av veninna mi. Vi slappa av på stranda, shoppa, reiste på tur rundtomkring Malaga, innom Granada, overnatta i fjellandsby på sørsida av Sierra Nevada, i det heile ein svært innhaldsrik og opplevingsrik ferietur.

4 websider eg er innom kvar dag:

Bloggen min, og andre oppdaterte bloggar.
yr.no Kjekt å sjekke vêret, sjølv om det er lite eg kan gjere for å påverke det.
hials. no Høgskulen i Ålesund si heimeside. Må innom for å sjå om der er oppdateringar på Fronter.
facebook.com -just 4 fun :)

4 stadar eg ville ha vore no:

Akkurat no kan eg ikkje tenke meg nokon annan stad eg heller ville ha vore... Men fire stadar eg har lyst å reise til/oppleve ein gong i framtida må vere:

Pilegrimsvandring i Pyrenèane
USA på tvers i bobil.
Fjellferie i Peru, Machu Piccu og båttur på Titicacasjøen.
Svalbard . Jobbe og bu der i eitt år.

4 bloggar eg sender utfordringa til:

Utmerkingar i lange baner

2008-12-15T12:38:00.001+01:00

TUSEN, TUSEN TAKK!

Eg har motteke så utruleg mange koselege, flotte utmerkingar frå kjekke blogg-damer:)

No er det på tide med eit takke-innlegg og det er på tide å dele utmerkingane med fleire!

Denne har eg vore så heldig å få med Lill, Torunn, Monika, Mali-Mo, Silje, Stine, Ida Mari og Tove

Er ikkje dette flotte ord vel?! Eg set super-duper stor pris på at eg har fått denne med alle desse flotte blogg-damene:) :)

TUSEN TAKK TIL DOKKE ALLE!!!

No skal eg gi denne vidare til desse åtte bloggarane: Torill, Nunne, Guttemamma, Nikoline, Line, Siren, Ma og Heidi

Takk til Anne Grethe, Stine og Tove!

Denne utmerkinga skal eg gi vidare til fem andre: Elisabeth, Ingrid, Siv, Fivrel, Cecilie

Dei må gi den vidare til fem andre, og så må dei fortelje om fem ting dei er avhengige av.

Her kjem mi avhengig-av-liste:

Familien min -sjølvsagt:)
Bjørdalen, kva hadde eg vel vore utan mi kjære heimgrend?
Søvn, som eg treng mykje av spesielt på denne årstida.
Mat og vatn.
Sjokolade...i alle slags variantar...

Tusen takk for Monica for denne artige utmerkinga! Den har eg ikkje sett før, så det var litt ekstra stas:)

Regelen er at ein skal gi denne vidare til seks andre bloggarar, og dei utvalde er:

Lill, Anna Lisa, Line, Marit, Ida Mari, Mali-Mo.

Denne søte dalmatineren takkar eg Laila og Monica for:)

Eg hugsar ikkje reglane som fyl denne vofsen, men eg vel å sende han vidare til desse seks;

Stine, Kate, CHÂTEAU DE KONSTANSE, Silje, Synnøve og Monica.

Frå Line har eg fått Nobelprisen i Mammakunnskap!!

Tusen takk Line for denne flotte utmerkinga!

Den går vidare til Laila, Anne Grethe og Tove.

Sjølv om hensikta med utmerkingane er å sende dei vidare, så vel eg også å gi denne tilbake til deg Line!

Frå snilde, kjekke Line har eg også fått denne nydelege premien:)

Takk Line!

Frå meg går den vidare til Monika, Monica og Monica :)

Nok ein gong takk til Line, denne gong for Utmerking for varme og støttande kommentarar!

Dagny, Cecilie og Britt er dei som får den med meg denne gongen.

Tusen takk til Lill for den sjølvdesigna utmerkinga for koselege helsingar:)

Den kunne eg forsåvidt gitt til alle som er innom bloggen min og legg att kommentarar,for eg set stor pris på dykk alle!!

men sidan eg synest at det er kjekkast med personlege "til-frå lappar" på gåvene,

så er det Fivrel, Marie, Pernille som får den med meg i dag.

Gi den vidare til tre andre:)

Til slutt vil eg at alle dykk som ikkje fekk utdelt ei utmerking med meg denne gongen

tek med seg denne flotte merksemda til bloggen sin!

Den er det Ida som har laga.

Line har gitt den vidare til meg og no gir eg den vidare til DEG:)

Med ynskje om ei fortsatt roleg og fredfull adventstid.

For all del ikkje stress!

Lettare sagt enn gjort seier du?

Neida, berre prøv:)

Kjenn etter kva jula EIGENTLEG handlar om:)

Gode jenter :)

2008-12-12T03:00:00.001+01:00

Etter nesten ei veke med daglege spørsmål frå våre mellomste gull: "Kjøme ho Synne og ho Stine i dag?" så var storejentene endeleg heime igjen :)

Når dei er her nyt vi tida i lag, stroplar og pratar, delar små og store hendingar i kvardagen, kosar oss og prøvar å senke det elles så hektiske tempoet som pregar kvardagen deira.

Denne helga er fullpakka med aktivitetar; Synne skal spele to handballkampar, og ballettskulen skal ha si årvisse "Nøtteknekkaren"-framsyning med show både fredag, laurdag og søndag.

Stine er vår ballerina og gledar seg til å stå på scena tre dagar til ende, ikkje mykje lampefeber med denne flotte jenta, nei!

No i kveld ba ho så fint om eg kunne knipse nokre bilete av henne medan ho turna og showa på stovegolvet.

"Du kan no ha det på bloggen din Astrid!" sa ho -og eg gjorde som ho ba om.

Godt med litt anna "arbeid" framfor dataskjermen enn oppgåveskriving;)

Eg let bileta tale for seg sjølv...:)

"Trur du eg kan verte "slangemenneske" viss eg trenar mykje, Astrid?"

Det er ikkje berre Stine som kan,

størstestoresyste Synne er mjuk som berre det ho også!

Eg ynskjer go'jentene lukke til med aktivitetane sine i helga!

Vi er kjempestolte og kjempeglade i dokke uansett kor det går!!!

Noko du ikkje visste frå før? :)

2008-12-08T20:40:00.001+01:00

Ei av dei fleire utfordringane eg har fått, er denne der eg skal fortelje sju ting om meg sjølv som kanskje ikkje så mange veit. No er det no eingong slik at vi bur i ei bygd der "alle kjenner alle", så her dukkar nok opp ting som nokre av dykk kanskje veit frå før.

Utfordringa har eg fått frå Cecilie, Lill og Silje.

At eg har vakse opp på gard med dyr har nok dei som har lese litt i bloggen min fått med seg. Gjennom åra med dyr i fjøsen har eg fått prøve meg på mykje, bl.a. som jordmor: der eg har tatt i mot både kalvar og lam. Dei fleste fødslane var nok ukompliserte, men eg har også opplevd fleire kompliserte lammefødslar. Firlingar og femlingar har kome til verda ved hjelp av mine hender, med kyndig hjelp frå mi kjære Bestemor. Dette er stort for meg og er SÅ glad for at eg har fått oppleve slike under!! Som bonde får ein oppleve og lære meir enn dei fleste kanskje skulle tru. Eg kunne nok ha skrive veldig mykje om alt det fantastiske eg har fått oppleve gjennom det å arbeide på garden, men det får vere til ein annan gong.
Eg har vore ivrig alpinist sidan eg fekk mine første slalomski jula for 25 år sidan, og eg har stilt på startstreken kvart einaste år sidan 1985 (eller var det 1984?)
Eg har ei kort karriere som friidrettsutøvar, der eg tevla i kastøvingane kule og diskos. Hugsar at eg tangerte klubbrekorden i diskos:)
Eg har eit til tider litt for voldsomt konkurranseinstinkt... Det er ikkje få gongar eg har stilt til start i ulike tevlingar der eg ikkje nødvendigvis har vore spesielt godt førebudd. Då brukar eg å seie til mitt forsvar; at det viktigaste er ikkje å vinne, men å delta!
Eg er veldig glad i skogblomar. Frå 1995-1998 samla eg inn rundt 350 ulike skogblomar og andre planter som veks vilt frå fjell til fjøre, desse samla eg systematisk etter plantefamilier i eit herbarium. Eg hadde den store nordiske floraen på nattbordet i to år, las på latinske plantenamn om kveldane før eg sovna:) Eg er fortsatt glad i blomar, men har ikkje like god kontroll på dei latinske namna.
Eg gjekk på musikkskulen i seks år, der lærte eg å spele fele. Eg kan hugse at det å spele fele ikkje akkurat gav status blant skulekameratar... "Ej vil ikkje vere på lag me ne Astrid, for ho spela fele!!" er ein kommentar som eg hugsar den dag i dag...ungar kan vere nådelause:/ Siste tre åra spelte eg kun fordi foreldra mine og musikklæraren min ba meg så fint om eg kunne fortsette. I dag skulle eg ynskje at eg meistra dette nydelege instrumentet, men det er dessverre så lenge sidan eg har hatt ei fele og ein boge i hendene mine at eg har gløymt kunsten:(
Til slutt; litt meir "røl"... Som syttenåring lyfta eg 75kg i benkpress, tre månadar etter det første lyftet mitt med fri vektstong:) Det var den gong -no greier eg nok ikkje halvparten av det eingong...

Eg utfordrar Dagny og Laila , dersom de ikkje har fått denne før då :)

Ynskjer alle som er innom ei fin veke! :)

Favorittar i baderomsskapet

2008-12-08T14:02:00.001+01:00

Først som sist...

Eg er lei for at eg ikkje greier å henge med i svingane her inne!!! Blogging har dessverre vorte nedprioritert med meg i det siste... Ein kan godt seie at eg har hatt forskjellig anna å sysle med.

Her på bloggen min har det strauma på med nydelege, herlege, artige utmerkingar og utfordrande, men kjekke utfordringar:) Eg er så glad for at de tenkjer på MEG når slike skal sendast vidare, og eg vil at ALLE SOM EIN som er innom bloggen min og spesielt dei som legg att kommentarar, skal vite at eg set stor pris på dykk!!!

Her ser de noko av det som har oppteke meg siste tida:

Ja, for eg er fortsatt student. Held meg fast i svingane på dette studiet som skulle vise seg å vere endå meir omfattande enn eg først trudde.

No har vi vore inne i ein noko "tung" del av pensum, det handlar om bl.a litteraturgransking, litteraturkritikk, vitenskapsteori og vitenskapsfilosofi... Det er med andre ord ikkje alt som er like praksisretta med tanke på det helsestasjonsarbeidet som dei fleste kjenner til gjennom "si" helsesøster og "sin" helsestasjon.

MEN eg ser nok litt av nytta med denne delen av pensum likevel, sjølv om eg kjenner at det er tungt å lese og forstå. Samstundes så kjenner eg at eg UTVIKLAR meg. Er ikkje det ei god kjensle vel?! Eg les, tenkjer, grublar, reflekterer -og alt dette gjer at eg "modnar"...

Eg har på ingen måte full kontroll over alt vi skal lære, men eg er på veg. Forhåpentlegvis på rett veg:)

Her kosar eg meg framfor peisen med vitenskapsteori (kjem ikkje på godt nynorsk for dette -skap-ordet...)

Og jada; eg skriv ikkje prikkfritt nynorsk elles heller, men av og til dukkar det opp ord som eg berre må grunde litt på kva dei heiter på det fagre språket som eg er så heldig å få bruke!

Så, over til ei av utfordringane eg har fått:

Både Ida Mari og Line har utfordra meg på denne.

"FAVORITTAR I BADEROMSSKAPET"

Rensegele: Kanebo

Ansiktsvatn: Kanebo

Dagkrem: Kanebo

Nattkrem/nattolje: Vichy Reti C -ein krem som inneheld bl.a. c-vitamin og skal visstnok motverke og reparer fine linjer og rynker.. Eg veit ikkje kor mykje tru eg har på desse rynkekremane, men eg brukar den likevel no og då...

Shampo: Akkurat no; sf, Scandinavian Formula, glans-shampo for farga hår. Eg må tilføye at eg verken kjenner eller ser forskjel på håret mitt om eg brukar dyr frisørshampo eller billeg daglegvare-shampo. I vår/sommar hadde eg ein svinedyr Redken shampo med tilhørande balsam og hårkur, men eg kan som sagt ikkje kjenne forskjel.Det er difor ganske tilfeldig kva shampo eg brukar. Frisørar må gjerne arrestere meg for fråsegna, men slik er det altså med mitt hår, som er både langt og tjukt.

Balsam: som nemnt; akkurat no er det sf.

Dusjsåpe/olje: Det varierar, men no har det vore Palmolive Thermal SPA siste tida. Av den enkle grunn at den er rimeleg, lett tilgjengeleg når eg er på daglegvarehandel, den luktar godt (-og sist men ikkje minst; fargen matchar resten av badet;) )

Kroppskrem: Aloe Vera 84% Hand & Bodylotion. Kjøpt på Helsekost eller Vita. Denne har eg brukt heilt sidan eg oppdaga den for ca åtte år sidan. Eg er avhengig av å ha den i hus og eg har den alltid med når eg pakkar kofferten. Den er SUPER som after-sun, ingen over, ingen ved sida! Den er sval og lindrande mot huda, den trekkjer raskt inn, etterlet huda feittfri osv osv. Absolutt anbefalt frå meg:)

Kroppslotion: Eg er ikkje sikker på kva som er kroppskrem og kva som er kroppslotion, på meg verkar det som det er det same, men eg kan no nemne at eg av og til brukar Biotherm sin velduftande bodylotion, kjem ikkje på kva den heiter...

Handkrem: Her svarar eg også Aloe Vera 84% Hand & bodylotion

Fotkrem: Nok ein gong; Aloe Vera 84% Hand & bodylotion. Av og til brukar eg faktisk vanleg olivenolje og masserar føtene med -dei vert mjuke som små babyfotar:)

Sminkefjernar: VICHY Den blå som er avbilda her. Så brukar eg Vichy sin augekrem. Kan ikkje seie at augekremen held det den lovar, men den kjennest i alle fall god å ha på, så då...

Maskara: L'oréal Voluminous 4x, eller når eg har litt betre tid; L'oréal Double Extensions Beauty Tubes. Eg har prøvd mange forskjellige maskara av ulike merker, både dyre og billige. L'oréal passar meg best.

Augeskugge: Her har eg fleire, men den eg brukar mest no for tida er ein kvartett frå H&M i lillatonar. Heilt grei til mitt bruk:)

Foundation: Tidlegare brukte eg flytande foundation, men etter at eg vart sminka med mineralpudder frå i.d. då eg gifta meg i fjor sommar, så har eg fortsett med mineralpudder. Ikkje i.d. men nok ein gong; L'oréal :)

Leppestift: Brukar ikkje. Har dårlege erfaringar med leppestift, synest det tørkar ut leppene mine...

Lipgloss: Her har eg vel ganske mange forskjellige, har ingen spesiell favoritt.

Eg har registrert at denne utfordringa har gått rundt til mange, så eg sender den difor til dei som ikkje har fått den endå.

Og vinnaren er:

2008-12-04T18:57:00.000+01:00

Den 2. desember var det dags for trekning av vinnaren av jubileumskonkurransen på bloggen min.

Her ligg lappane med alle namna på dei som la att kommetar på jubileumsinnlegget mitt. På førehand må eg seie at alle hadde vore like verdige som vinnarar, og eg må seie at eg var ganske spent på kven vinnaren skulle vise seg å verte! Det var forresten veldig koseleg å lese alle svara dykkar! Spesielt alle dei fine juleminna!!

Linnea fekk den ærefulle oppgåva å trekkje ut vinnaren. Eg sa til henne at no måtte ho vere flink jente og hjelpe mamma -og flink var ho! Sjå berre:

"Dette var mange lappar Mamma!" "Kva skal du no med alle desse?!" "Nei, her må eg til med hardehanda, vekk med dei!"

"Sjå her ja, no vart det litt færre lappar å velje i." "Skal me sjå her..." "Jammen var ikkje dette litt artig likevel Mamma!" :)

"No trur eg at eg har bestemt meg." "Jaudå, det må verte denne. Du ser vel det? "

"Ikkje sjå endå Mamma!" "Lat att augene medan eg opnar opp lappen!"

Og vinnaren er:.....................................

...........................................MARIE !!!

Marie med den flotte bloggen Heimdal, er den heldige vinnaren av jubileumskonkurransen min! Gratulerer Marie :)

Då det var så utruleg koseleg for meg å lese svara dykkar, bestemte eg at det skulle trekkast ein vinnar til.

Linnea var sjølvsagt klar for ny runde :) Ho var om mogleg endå meir målretta denne gongen, nesten så eg har henne mistenkt for smugkiking:-)

"Bakke Tone" stod der på lappen!

Tone som er heilt fersk bloggar med bloggen Veien mot sykepleien, Tone som er i frå same bygda som meg, Tone med røter frå same dalen som meg, Tone som alltid har eit nydeleg smil til dei ho kjenner! Gratulerer Tone :)

No kan dei to vinnarane glede seg til ei lita førjulsgåve frå meg :)

Til alle dykk andre som var så kjekke at de la att slike superkoselege kommentarar; TUSEN TAKK for at de deltok!

De får nøye dykk med bileta av veslegullet som var så flink å hjelpe meg! (Som forresten var kledd i tanta sine 25 år gamle kle:) )

For deg som ikkje har vore innom og lese kommentarane på jubileumsinnlegget mitt; klikk deg inn og kos deg med stemningsfull lesnad! Eg trur eg kan love at du kjem i julestemning :)

Ventetid?

2008-11-30T21:22:00.001+01:00

I dag er dagen mange har venta på, det er 1. søndag i advent og i morgon startar nedteljinga til julaftan. Mange har kanskje halde på med nedteljinga i lange tider, men når eg tel ned dagane som er igjen til jul, ja då startar eg nedteljinga den 1. desember.

Eg har vore innom fleire bloggar og lese i dag, dei fleste har noko å skrive om advent. Kvifor markerar vi eigentleg advent? Line i Storemyra har eit flott innlegg om historikk rundt bl.a. advent, adventsstake, adventskalendar. Klikk deg gjerne innom den fine bloggen hennar for å sjå kva ho skriv:)

Ein annan fin blogg eg ofte er innom er Anna Lisa sin hjerteblogg, i dag vart eg rett og slett veldig engasjert då eg las innlegget hennar. Eg er SÅ einig i det ho skriv om at julebodskapen forsvinn mellom juleførebuingsstress og materialistisk fokus. Her er utdrag frå min kommentar til innlegget:

"Julefeiring har vorte ein stor kjøpefest frå ende til annan, og eg forstår knappast kor vi skal greie å lære ungane om den eigentlege grunnen til at vi feirar jul, når det kan verke som til og med foreldregenerasjonen har gløymt kvifor vi feirar denne nydelege høgtida!!!
Eg klamrar meg fast i den julefeiringa som eg sjølv har vakse opp med, der advent er ventetida, songane har tekst som omtalar "det vesle barnet", pynting og julegåvehandling skjer litt uti desember, samstundes prøvar eg å dysse ned kjøpefesten for vår eigen del. Eg vil ikkje at ungane våre skal forlange/forvente seg dei sværaste og dyraste gåvene, eg vil at dei skal lære seg å setje pris på det dei får -uansett verdien på gåvene."

I løpet av dei siste ti åra har eg merka at jula verkar til å starte tidlegare og tidlegare. Sjølvsagt kjem den 24. desember til same tid kvart år, men folk sine førebuingar startar så uhorveleg tidleg!!! Allereie i oktober kjem julevarer i butikkane, ein må vere førebudd på å verte spurt om julegåveynskjer. Blad og aviser skriv om korleis ein får den beste svoren på svineribba, ein vert fora med oppskrifter på nye variantar av dei tradisjonelle julekakene -korleis lage sunnare(!) julekaker (ja det er ikkje måte på kor sunt alt skal vere no til dags, ikkje eingong i jula skal ein skeie ut med litt ekstra smør og sukker...) Vidare skriv dei om korleis ein best skal takle julestresset, for at julestresset kjem, ja det er opplest og vedtatt for alle som ein. Ikkje rart at ein stakar kan kome til å kjenne på det såkalla julestresset når alt og alle rundt ein marmar om alt som skal ordnast til jul!

Det er ikkje lett å gå mot straumen, og når samfunnet legg opp til ein kjøpefest som utviklar seg til å verte større for kvart år, så er det lett å late seg rive litt med. Eg har bevisst ungått å legge handleturane mine til kjøpesenter, for dei har makt over meg, alle desse reklameskilta; kom og sjå på alt det nye, fine, alt du "må-ha", alt du "bør-ha" og alt du ikkje visste at du trengde, men som du sjølvsagt treng likevel... Eg vel å vente litt til. Eg trur at dess meir ein stressar med julegåvehandel og andre juleførebuingar, dess verre vert julestresset.

Ein annan ting eg vert skremd av er at ungar fortel at dei har berre "6 bukser" "3 tunikaer" "fire joggedressar" "fem kjolar" osv. difor treng å ynskje seg meir kle til jul! Kan hende er det eg som er frykteleg gamaldags, men er det vanleg at ungar i dag har ei garderobe som sjølv ein vaksen kan vere misunneleg på?!! For ikkje å snakke om når julegåveynskjelista til 10-åringar inneheld gåver som gir ein bakoversveis når ein ser kva desse gåvene kostar. Pc, i-pod, mobiltelefon står nok på mange ungdomar/born sine ynskjelister til jul, tippar at det er mange som får det også. Og for all del; for meg må andre gjere som dei ynskjer for sine ungar, så lyt vi gjere som vi ynskjer til våre ungar.

Det eg likevel reagerar på er at eg synest det "tek veldig av" dette julegåvehysteriet. Ikkje nok med at pakkane under juletreet ligg og kivar om å innehalde den sværaste gåva, adventskalendarane er heller ikkje kva dei ein gong var.

Mange har adventskalendaren full av små eller større gåver, kvar dag opnar ungane flotte gåver medan dei går og ventar på den STORE julegåvedagen; Julaftan! Så kjem julekvelden, ungane flekkar papira av den eine gåva etter den andre, har ikkje tid til å utforske gåva som nett er utpakka før dei hiv seg over neste. Så er det brått tomt for pakkar... Kva no? Var det alt? Ikkje fleire pakkar å opne? Kva skjer så med neste dag; 1.juledag? Er det antiklimakset sin dag? Eller greier ungane å skjøne at no er det ikkje pakkar før neste desember? Forhåpentlegvis leikar dei seg fornøgde med det dei har fått i julegåve, takksame for alt dei har fått, audmjuke fordi dei faktisk er heldige som har det trygt og godt, gjerne vitande om at akkurat det ikkje er ei sjølvfølgje.

No vart dette dagens utblåsning frå meg:) Eg har ikkje meint å støte nokon med det eg har skrive, dette var berre litt av mine tankar kring ventetida!

Minner om at det er siste dag i morgon for å delta i konkurransen min i innlegget 21.nov.

Alle kan legge att kommentarar, anonyme også!!

To Molly - with love

2008-11-26T16:11:00.001+01:00

At Tove er ei hjertevarm dame -det trur eg at alle vil seie seg samde i. Dei som kjenner til Molly sin blogg har fått med seg at ho opplever tunge dagar no. Tove har sett i gong ei "hjarte-kjede" med dette innlegget sitt.

Eg er også lesar av Molly sin fine blogg, og etter å ha lese innlegget hennar i går, hadde eg også sjølvsagt lyst å vise henne denne omtanken.

Dette skreiv Tove på bloggen sin i gårkveld:

Det er godt å vite at ein har nokon å klamre seg til når det stormar som verst.

Oppmodinga mi er enkel:

Dersom du er lesar av Molly sin blogg ynskjer eg at du publiserer eit hjarte til Molly på bloggen din i kveld eller i morgon! Merk innlegget ditt med "To Molly - with love". Kanskje får vi ei kjede av hjarte som strekkjer seg over det ganske land!

Eg legg ved ei av rosene i den vakre buketten eg fekk på fredag,

til alle som er innom, men spesielt til deg Molly!

Fantastisk vinterdag!

2008-11-24T01:34:00.001+01:00

Etter nokre dagar med stort snøfall letta vêret. At vi omtrent "snøva inne" gjorde ingen verdas ting, sjå berre her kor flott vi har det!!!

Far i huset måtte fram med traktoren for å brøyte rundt husa, då fekk ungane ein kjempefin snøhaug å boltre seg i. Her er Eirik i full sving med rumpeakebrett :)

Elisa synest den reine, fine snøen smakar godt!

"Nesten som snop Mamma! "

Eirik må sjølvsagt også smake :)

To gode brorar susar imot meg...

...forbi meg...

...og krasjar i ein mjuk brøytebare...

Heilt hivens for to karar som likar at "det går føre seg" :)

Å, så godt med ein sterk og flink Pappa!

Flink å drage små vennar på akebrett, når dei små fotane byrjar verte trøytte...og som kan skubbe kjempestor "turbodisel-fart" !

Sjølvsagt måtte skia også prøvast. Hagen vår har vel sjeldan vore så fin, no har vi den flottaste skiløypa du kan tenke deg. Den slangar seg rundt hus, bær- og frukttre, med ei lita ekstra sløyfe for dei som må ut på "strafferunde" :)

Til slutt eit par stemningsbilete frå den venaste stad på jord!

Ser du Britt, kor fint eg har det? ;)

No er den nye veka ein time gammal, og eg ynskjer dykk alle ei god veke!!

P.S: Det er fortsatt mogleg å vere med på konkurransa under innlegget her. Det er ikkje vanskeleg, berre legg att ein kommentar, "ikkje-bloggar" så vel som "bloggar" :)

Kven vert besøkjande nr. 10.000?

2008-11-21T09:47:00.001+01:00

Eg hadde tenkt å ha ei lita konkurranse då teljaren min runda 5000 besøkjande, men så vart ikkje det noko av, så då prøvar eg meg igjen, denne gongen ved runding av 10.000 talet :)

Sidan jula no nærmar seg med stormsteg, finn eg det naturleg å ha ei konkurranse som handlar om noko som høyrer jula til.

"Konkurransa" er ikkje vanskeleg; alt du treng å gjere er å legge att kommentar på dette innlegget.

Det eg spør etter er:

NEMN TRE JULESONGAR SOM DU ER GLAD I

KVA ER DINE TRE FAVORITT JULEKAKESORTAR?

KVA YNSKJER DU DEG TIL JUL?

OG DERSOM DU HAR LYST; DEL GJERNE EIT KOSELEG JULEMINNE MED MEG:)

Alle som ynskjer kan vere med på konkurransen, anonyme også:)

Alle bileta har eg henta frå denne nettbutikken Lobelia. Her har dei mykje fint, spesielt for dei som likar godt den franske landstilen.

Du kan legge inn kommentarar fram til og med 1.desember:)

Kåringa av vinnaren skjer ved "tilfeldig lappetrekking" og den heldige får ei lita førjulsgåve med meg:)

Ein hyggeleg kveld :)

2008-11-18T13:59:00.001+01:00

For ei tid tilbake hadde Tove ei utfordring på bloggen sin, der ein kunne legge att ein kommentar som fortalde om små og store gleder i kvardagen. Det er så sant som Tove ofte seier; hugs å sjå det store i det små!

Eg la att ein kommentar og venta i spaning til liks med alle dei andre som hadde lagt att kommentar på "Småting"-utfordringa til Tove.

Så ein dag las eg ei viktig melding på bloggen min; "du må skunde deg inn på bloggen min Astrid!"

Eg så gjorde, og det som venta meg på Tove sin nydelege blogg, det rørte meg til tårer....

Det er ei stor glede for meg å presentere vinnaren av "Småting"-utfordringa mi!

Fantastisk Astrid med bloggen Frå eit A4-liv er så absolutt ein verdig vinnar av utfordringa mi! Og grunnane til det er mange..... Ho er omsorgsfull og kjærleg mamma til 4+2 born, eit skuleeksempel på ei hustru, samstundes som ho sjonglerer studier og jobb. Denne flotte sjukepleiardama har nettopp teke til på helsesysterutdanning, og kjenner vi henne rett vert no nok å sjå i korridorane på sjukeheimen òg! Astrid veit kva som er viktig i livet og formidlar dese verdiane til ungane sine på ein suveren måte. Så kjære Astrid:

Du er ein kvardagshelt utanom det vanlege! Eg beundrar pågangsmotet ditt og engasjementet ditt! Du gir av deg sjølv og er ei vitamin-innsprøyting for alle som kjenner deg! Du utstrålar ei indre ro og ein varme som mange kan misunne deg.

Om ikkje lenge dukkar det opp ei lita overrasking til deg! Enten lyt posten ta seg av leveransen, eller så lyt eg ha meg ei tur fram i den nydlege Bjørdalen og overlevere det sjølv!

Gratulerer, kjære Astrid!

Eg måtte lese superlativa omatt og omatt, for så å lagre det på innsida til seinare høve. For det må nemnast at sjølv om eg vart både rørt, stolt og glad over dei vakre orda, så er det slett ikkje alltid ein kjenner seg så "vellukka" som dette!

Uansett; TUSEN TAKK TOVE!!! Du gjorde meg umåteleg glad :)

Dette var i september. Så gjekk no dagane, både for meg og Tove.

Så var det endeleg ein kveld timeplanane våre hadde ledige timar for å legge inn eit treff! Tove tok med seg den tidlegare skapbloggar-venninna våra Laila og kom fram i Bjørdalen på ein kveldsvisitt :)

Tove hadde lova meg ei lita overrasking... Gåva ho kom med var så mykje meir enn det, berre sjå her:

Sidan kameraet dessverre ikkje var for hand akkurat den kvelden, måtte eg til med ein rekonstruksjon ;) Ja, det var det ordet vi begge leita etter Tove ;)

Pakken lukta nydeleg av mandarin, jordbær og champagne...

No kan eg vaske meg rein og god med den velduftande såpa ,før eg set på te-vatnet... og medan teen får trekke eit par minutt, så får eg unna resten av oppvasken som ein leik med desse spreke hanskane! Når den gode teen er klar, tek eg med meg tekoppen + denne flotte boka inn i godstolen og finn roa i kvardagen -som fleire enn meg synest er viktig!

Tusen takk for ei kjempeflott gåve Tove!

Mannen i huset hadde laga pastasalat med kylling og pesto+ kvitløksbrød med parmesan til oss bloggdamene, og til dessert hadde eg laga ein variant av denne kaka :)

Tove var blogg-orakel som eg og Laila spurte til råds om forskjellig, bl.a. WLW (windows live writer), ny e-post adresse, msn for dummies m.m.

Kveldstimane gjekk fortare enn dei vanlege kveldstimane, og eg trur det må kome av at eg storkosa meg i selskapet med to herlege jenter!

TUSEN TAKK FOR EIN KOSELEG KVELD LAILA OG TOVE !!!

JIPPI!!!!

2008-11-16T16:41:00.001+01:00

Det ser ut som eg har knekt koden!

Endeleg!

Etter å ha prøvd både ein og to og fleire gonger på å installere WLW (windows live writer) trur eg no at eg har fått det til:) Berre eg får sette meg litt inn i den nye verda skal det nok kome fleire blogginnlegg frå denne jenta:)

Det har vore fleire grunnar til lite aktivitet på bloggen min siste veka; skule, nattevakter, pluss ein frykteleg plagsom betennelse i skuldra som har medført stiv nakke, skuldrar, låsningar i rygg osv, osv. I tillegg kjem sjølvsagt den daglege "drifta" av hus og heim, mann, ungar og alt det som høyrer med til dette;)

Eg har mykje å ta att på bloggefronten både med utfordringar og anna kjekke ting.... det kjem, det kjem:)

Så må eg takke for alle som trufast kikar innom bloggen min for å sjå etter oppdateringar, godt å sjå at eg ikkje er gløymt;)

"Det strøymer på så ein knapt kan andast!"

2008-11-04T22:45:00.007+01:00

Eg må få låne ei tidlegare overskrift frå Tove http://tovehd.blogspot.com/ der ho takka for alle utmerkingane som ho hadde fått.
Ikkje før eg har fått takka for alle prisane som eg har fått, så strøymer det på endå fleire. Dette er ikkje anna enn utruleg kjekt:D
Eg har skrive det før, og eg må skrive det igjen; det er like kjekt kvar gong eg får ei slik merksemd rundt bloggen min og det eg skriv! Det kan ikkje verte for mykje av det gode:)

Fyrst som sist; TUSEN TAKK til alle dykk som har gitt meg desse flotte utmerkingane! Eg set utruleg stor pris på alle saman!
No er det på tide å dele dei med fleire:

Denne fekk eg med Siren i Sirens hus og hage http://sirenjashus.blogspot.com/

Denne vil eg gi til:

Cosifantutta i CosiFanTuttas interiørblogg http://cosifantutta.blogspot.com/ fordi ho har ein fin blogg der eg let meg inspirere av alt frå spesielle møblar og duppedittar, til vin , film og musikksnuttar m.m.

Ida Mari i Smått og stort i frå Prestegardsmarka 2 http://idamarimeland.blogspot.com/ eg vert inspirert av tankane dine og alt det fine du viser oss som du kan tenkje deg å ha i "nyehuset" dykkar, gled meg til forsetjinga!

Mali-Mo i http://mali-mo.blogspot.com/ som har mykje inspirerande å vise fram blant anna av oppussingsprosjektet med huset dei bur i.

Denne søte sjølvdesigna utmerkinga fekk eg med Anne Grethe i The World of Sandnes http://theworldofsandnes.blogspot.com/

Eg var også så heldig å få den med Lill frå bloggen Silje the Mustang http://silje-smu.blogspot.com/

Den gjev eg vidare til:

Tove http://tovehd.blogspot.com/ takk for at du gav meg det vesle sparket eg trengde for å starte med blogging:) Eg hugsar godt at du sa til meg; "Det er mykje kjekkare enn facebook!" Og det har du heilt rett i, det kan ikkje samanliknast eingong:)

Line http://lineah-rakfre.blogspot.com/ som takk for den flotte bloggvenskapen vi har:)

Laila i Olsenbandens kvardag http://olsenbandens.blogspot.com/ som endeleg har tatt steget fullt ut, etter å ha vore skapbloggar over lengre tid:) Takk for godt venskap, som eg håpar og trur vil vere varig:)

Frå Lill http://silje-smu.blogspot.com/ har eg også fått denne:

Den skulle gå vidare til 7 andre bloggar.

Eg vel å gi den til sju bloggjenter med kvar sine flotte bloggar.
Eg er innom så og seie dagleg, i alle fall kvar gong eg ser at det har kome eit nytt innlegg frå nokon av dykk. Om eg ikkje alltid er like flink å kommentere hjå dykk, så skal de vite at eg les innlegga dykkar med stor interesse.
Eg er glad for at de bloggar og eg håpar at de vil fortsetje med det!:)

Cecilie i Kvardagsliv http://kvardagslivetmitt.blogspot.com/
Anna Lisa i Anna Lisas hjerteblogg http://annalisasblogg.blogspot.com/
Dagny i Heim http://d-heim.blogspot.com/
Tove i Tankar frå ein Kvardag http://tovehd.blogspot.com/
Anne Grethe i The World of Sandnes http://theworldofsandnes.blogspot.com/
Monica i Monicas hage http://monicashage.blogspot.com/
Siv i Livet er heeerlig http://liveterheeerlig.blogspot.com/

Denne fekk eg med Siv i bloggen Livet er heeerlig http://liveterheeerlig.blogspot.com/ :

Denne går til:
Fivrel i Fivreldagar http://fivreldagar.blogspot.com/
Lill i Silje the Mustang http://silje-smu.blogspot.com/
Nunne i Bloggen hennes Nunne http://bestemorshobbyblogg.blogspot.com/
Marit i Som mine dager er http://somminedagerer.blogspot.com/
Ma i Fotograf Ma http://fotografma.blogspot.com/

Dei har alle koselege bloggar som eg set pris på å stikke innom:)

Frå Line Kvardagsliv i Storemyra! http://lineah-rakfre.blogspot.com/ fekk eg denne:

Denne vil eg gi til:

Nikoline i Nikoline på Landet http://nikolinepalandet.blogspot.com/

Britt i Ramme Alvor http://rammealvor.blogspot.com/

Anemone i Litt av meg http://littavmeg.blogspot.com/

Monika i Monikas Liv http://monikasliv.blogspot.com/

Bodil i BO http://bodil-bo.blogspot.com/

Dei er alle fem flinke kreative jenter på kvar sine måtar, eg er ofte innom bloggane deira og vert overraska over deira kreative evner!

Og sist men ikkje minst:
Denne utmerkinga trur eg må vere den flottaste eg har fått!
Ikkje nok med at den er fin i seg sjølv, men den er eigendesigna og laga av Line, spesielt for meg og Tove!

Dette skreiv Line på bloggen sin:

I min bloggrull er det to flotte, hjertevarme damer som eg synest spesielt utmerkar seg med si kreative skriving....
Dei kan verkeleg å komponere tekstar, har flotte & vare skildringar og tekstane er ofte så levande at eg "ser" episodane for mitt indre auge...
Når eg ser at dei har nye innlegg skundar eg meg inn for å lese, og det er ikkje EIN gong eg enten ler, smiler, nikkar gjenkjennande, vert rørt til tårer eller tårene trillar pga at triste episodar vert skildra på ein var og fin måte. Det er ei rein fryd å gå på besøk til dei....
No når eg har fått meg eit nytt "leiketøy"" på datamaskina mi, så har eg laga ei utmerking til desse to skjønne damene som eg set så utruleg pris på å ha fått etablert eit bloggvenskap til.
Versågod Tove og Astrid, denne utmerkinga er velfortjent til dokke begge to:0) Og det finst ikkje tvil i mi sjel om at dokke ber på ein forfattar i magen;9

Slike flotte "premiar" vert eg rett og slett veldig stolt av, og noko som eg synest er litt artig er at min betre halvdel er om mogleg endå stoltare;) Han har nok sendt meg nokre stygge blikk av og til når eg skal berre, skal berre her eg sit framfor skjermen, men innimellom så står han på eit bein og gjel som ein hane, stolt over premiehøna si:D

Men hadde det ikkje vore for alle dykk som har slike flotte bloggar som inspirerar, alle dykk som er innom bloggen min og ikkje minst dykk som legg att eit spor i form av ein kommentar, så hadde det ikkje vore like inspirerande å blogge!
Så TUSEN TAKK til ALLE som er innom bloggen min, eg set pris på dykk:)

"Walking in a winterwonderland"

2008-11-03T08:48:00.005+01:00

Til slutt eit bilete av fotografen:)

"I'm BAD"

2008-10-31T11:02:00.007+01:00

Eg har gjort det igjen.

Det som eg skulle passe meg så vel for slik at det ikkje skjedde fleire gongar.

Eigentleg er det for flaut til å stå på trykk, men eg har med åra lært at det går an å le av seg sjølv også, ikkje berre av andre sine flauser...

Eg likar å danse. Frå eg var 17 år og fram til eg klekte ut mine fyrstefødde, då var eg ei danseløve eller ein danseklovn, alt ettersom kven du spør;) Der det var dansegolv med bankande rytmer frå høgtalarane, der var eg å finne, gjerne tre kveldar i veka. Då var det ikkje snakk om sving, tango, foxtrot og andre flotte pardansar, pardans har eg forresten ikkje lært meg skikkeleg enno, har liksom ikkje vore heilt gira på det. MEN når det kjem til å utfalde seg åleine på dansegolvet (...ja, gjerne saman med fleire som dansar åleine...) då likar eg meg best! Ingen innøvde trinn, berre rørsler som kjem som følgje av musikken.

Det er SÅ godt!

Som Madonna syng på si siste plate:

"You know I feel it in my heartbeat, don't you know, can't you see, when I dance I feel free, wich makes me feel like I'm the only one, that the light shines on".

Når eg er åleine på biltur syng eg av full hals i duett med Madonna, men då eg ikkje er heilt sikker på korleis det høyrest ut for andre, gjer eg det berre når det er meg og Madonna som er åleine på tur.

Dei siste fem åra har det ikkje vore same mulegheitene for å få utfalde seg på diskotek som danseløve/danseklovn, ikkje er eg like ofte på fest som før (naturleg nok) og ikkje har det vore like freistande å hive seg på dansegolvet med struttande gravidmage... (Sjølv om eg har gjort det også, med stor suksess! Då eg var tvillingsvanger i 8.mnd, var eg ein av fire vinnarar i ei lokal dansekonkurranse:) Om eg vann fordi eg såg ut som ein stranda kval er uvisst, då er det betre å leve i trua på at dei syntest eg var flink! :) )

Sjølv om eg ikkje har entra dansegolv i fleng siste åra, så har eg ikkje slutta å bevege meg til musikk. Nei, langt i frå! Eg har då stereoanlegget mitt som eg kjøpte for konfirmasjonspengane mine for hundre år sidan, det formidlar fortsatt lyd av god kvalitet. Så innimellom husarbeid, lekser, amming og blogging, ja då finn eg stundom tid til litt fysisk utfalding.

Det var ein dag tidlegare i år, eg trur det kunne vere tidleg i sommar. Mann og ungar var på handel og eg skulle stelle heime. Husarbeid er som kjent kjekkast når ein har musikk til, slik er det i alle fall for meg. Så eg sette i ei brent cd-plate som inneheldt litt forskjellig musikk, deriblant Michael Jackson med "Bad"...

Godt humør som eg sjølvsagt var i då eg hadde heile huset for meg sjølv, så skrudde eg anlegget på med god styrke og håpte på at naboane var opptatt med gjødsling og anna gardsarbeid slik at dei ikkje vart forstyrra av min husarbeid-bakgrunnsmusikk.

Teppa vart hengt ut til lufting, golv vart vaska og støvsugd, og gangen vart med eitt forvandla til eit dansegolv med bankande rytmer til. Det var ikkje til å unngå at mor sjølv slo seg laus i heftig dans midt på golvet i gangen framfor den store spegelen.

Det utvikla seg etterkvart som Ravi syng det i hit'en "Utadæsjæloplevelse"; dans, dans, dans oppå bordet, legg deg ned på gølvet, dans, dans, utadæsjælopplevelse...

Stadig fleire gamle hit'ar vart pumpa ut av høgtalarane, og eg var i storform, svetten hagla -og eg dansa, lo, song med og dansa vidare:) Som fortsatt midlertidig fungerande meieri for veslegull, så var det sikkert ikkje til å unngå litt lekkasje der eg dansa rundt med mengder av både endorfinar og adrenalin i blodårane.

Når eg dansar, så dansar eg ikkje berre med føtene, slik "bytt-om-fot og bytt-om-fot" som eg eingong lærte for lenge sidan på Barnelag eller Leikarring som det også kan kallast.

Nei, når eg dansar så er det med heile meg, til og med med ansiktet...når eg verkeleg vert riven med...slik som denne dagen...

Intense, litt sinte blikk på meg sjølv i spegelen, medan eg syng duett med Michael av full hals: "I'm BAD, I'm BAD, you know it!"

(Heldigvis for at eg ikkje dansar på same måte som Michael, med eit godt grep om edlare delar og slikt...)

Som i ein slags uverkeleg draum i slow-motion ensar eg noko ytterst i synsfeltet mitt...

Det er akkurat som eg ikkje vil snu på hovudet for å sjå betre etter, for eg trur eg har rett når eg tenkjer at DER STÅR NOKON UTANFOR DØRA! OG DEN NOKON SER PÅ MEG!!!

Tankane flyg om kapp på innsida; Skal eg springe og gøyme meg? Kven er det? Kva skal eg seie? Skal eg forklare situasjonen? Eg tenkjer alle desse tankane på ein gong i løpet av brøkdelen av eit sekund, før eg snur meg og gjer det som eg sjølvsagt må gjere... Late opp døra. Seie hei. Vere naturleg. Late som ingenting, det er trass alt mitt hus, og her gjer eg kva eg vil.

Utanfor døra står det ein mann. Postmannen. Ein ung, pen postmann. Han smiler. Han har ein pakke til meg som eg må signere på.

Eg er fortsatt eit kaos på innsida, tankane flyg enno i stor hastigheit; skal tru kva han tenkjer? Har han stått der lenge og sett på? Vil han fortelje det til alle han kjenner, at han har sett det mest komiske av alt, slik at han og venene gapskrattar når han gjenfortel det han har sett? Eg skundar meg å signere på mottatt pakke, seier takk og skundar meg å late att døra.

Så ser eg meg i spegelen.

Om eg var eit kaos på innsida, var kaoset på utsida MYKJE verre!

Skrekk og gru!

For det første; mi usminka sannheit kombinert med veldig hektiske roser i kinn...

Bustete manke med restar av morgonens kamp med Linnea og grautskåla...

Men verst av alt: to store, mørke, våte ringar midt i augesynet på den unge postmannen!!! Den lys turkise singlet'en kunne på ingen måte kamuflere min mjølkespreng...

Ikkje nok med at eg såg slik ut, men det faktum at postmannen garantert hadde sett delar av min utfaldande dans, samstundes som han garantert kunne høyre meg i duett med Michael Jackson, det var nesten uuthaldeleg å tenkje på!

Kan det verte meir flaut enn dette?

Eg lovde meg dyrt og heilagt at dette aldri skulle skje igjen.

Det har det heldigvis ikkje gjort heller.

Ikkje fullt så gale...

Eg har ikkje slutta å danse heime, men eg har tatt eit par forhaldsreglar.

Eg dansar ikkje i yttergangen der det er fritt innsyn gjennom vidauget i ytterdøra.

Eg torer ikkje synge av full hals, prøvar å nøye meg med litt miming, men det er likevel ikkje alltid eg greier å late vere å synge...

Dette skjedde ein dag i forrige veke.

Medan Linnea sov trygt og godt i vogna si ute, så skulle eg trimme litt inne. Musikk må sjølvsagt til dersom eg ikkje skal bryte saman etter 10 armhevingar og 20 situps... Etter ei lita ykt med styrketrening på stovegolvet, var det tid for litt dansing framfor den litt mindre spegelen lenger inne i gangen. Eg dansa, kosa meg og song med, ikkje av full hals denne gongen, men likevel høgt nok til at det sikkert kunne høyrast ut i yttergangen.

Så var det eg vart var ein lyd. Nokon som banka på? Jau, der var den igjen, eg skunda meg å slå av musikken og gjekk ut for å opne opp. Der stod det to smilande damer på trappa.

"Forstyrrar vi? Driv du og øvar kanskje? Vi kunne høyre deg synge skjønar du."

Dei hadde visst banka på nokre gonger(vi har ikkje dørklokke) og medan dei venta på at nokon skulle opne døra hadde dei altså fått med seg at det var nokon heime, ei syngande husmor. Isolert sett så er vel ikkje akkurat det så uvanleg. Det er berre det at mi songstemme eignar seg best når det berre er eg som høyrer på...

Damene var visst ute i eit vervande ærend, men eg inviterte dei ikkje inn.

Eg var glad for at dei ikkje hadde fått med seg alt, og eg var glad for at eg såg litt meir representabel ut enn forrige gong eg vart overrumpla.

Nokon som har ei flause som de kan tenkje dykk å dele? ;)