Flink pike?

Frå jentene i foreldremanualen har eg fått ei utfordring.

Utfordringa var at eg skal nemne tre ting som eg er flink til.

Eg er vel som dei fleste flink til litt forskjellig, men det er vanskeleg å vurdere seg sjølv objektivt;)

Kva som er "flinkt" og ikkje er dessutan så forskjellig "alt etter auget som ser". Og så var det dette med å skryte av seg sjølv... det er ikkje akkurat så sosialt akseptert... Då er det mykje enklare å nemne tre ting som eg ikkje er så flink til.

Men sidan eg er av den meining at vi generelt bør verte flinkare til å rose oss sjølv for det vi får til, så skal eg no prøve å skreppe litt av meg sjølv.

Eg tek sats; og eg synest sjølv at eg er relativt flink til:

*å passe på, og ta vare på ting

Eg har nok vore inne på det både ein og fleire gongar før her på bloggen. Eg synest det er så viktig å fare fint åt!!!

Det gjeld for det aller meste, anten det er små eller store ting, miljø og folk rundt seg, nytt eller gamalt, brukt eller ikkje brukt. Eg veit at eg kan verke masete på dei rundt meg når eg til stadigheit påpeikar "husk å henge fint i frå deg..." "ikkje trakk på ..." "vil du legge på plass ..." osv. osv. Slik er eg og eg ser ikkje grunn til å endre på denne "pirkinga", i tillegg ser eg kor stor glede både eg og andre rundt meg har av ting og tang som har vorte tatt godt vare på og det gjev meg ein driv til å fortsette "å passe på".

*å tenke miljøvenleg

I desse miljøtider er det trendy å vere miljømedviten. Det kan vere vel og bra, og forhåpentlegvis så er denne trenden komen for å verte verande. Eg er ikkje miljømedviten for å vere trendy, men eg har vakse opp i ein heim der relativt enkle, men effektive miljøtiltak har vorte gjennomførte. Desse tiltaka har eg tatt med meg vidare til min familie.

T.d; sortering av avfall; papir og plast for seg, glas og hermetikk for seg, bretting av kartongar. Batteri og anna spesialafall har vi sortert og tatt med til miljøstasjonen. Straumsparing i heimen er bra både for miljøet og den personlege økonomien:) Dusjing kvar dag er, dessverre for både miljøet og huda, vorte ein vane for dei fleste i vår generasjon. Ein er ikkje skitgris om ein nøyer seg med eit vaskefat og ein vaskeklut innimellom... Så kjem eg til eit av dei vansklegaste punkta; å redusere antal mil med bil... Sidan vi bur i relativt grisgrende strok er vi avhengige av å bruke motorfarty når vi skal på jobb, barnehage og skule. Då er det desto viktigare at vi prøvar å samkøyre bringing og henting. Ei periode hadde eg ein visjon om å sykle til og frå jobb for å gjere ein innsats for miljøet og mi eiga helse:) Tanken var god, men eg ga meg etter eit par veker... Sidan eg jobbar 10 timar nattevakt, vart det frykteleg tungt å sykle 1,5 mil i oppoverbakke for å kome meg heim etter jobb og så trur eg det vart litt hardt for ein stakkars kropp:(

 

*å nyte livet :)

Trass i ein hektisk kvardag har både eg og min kjære fokus på å gi ungane og kvarandre gode opplevingar. No er "gode opplevingar" eit høgst subjektivt begrep, der det kan famne alt mellom himmel og jord, og eg skal ikkje legge meg ut på nokon diskusjon om kva som er viktig og mindre viktig å prioritere i ein travel kvardag. Det som er viktig og livgivande for oss treng ikkje vere like viktig for andre, men for vår familie er det styrkande å vere samla og nyte tid i lag når vi har fri, anten vi slappar av eller jobbar i lag:) 

 

 

Utfordringa går vidare til tre av mine trufaste:

Line, Tove og Dagny :)

Eliteutøvarar i søtsnasking...

Ja du las rett. Utøvarane eg siktar til er meg og husbonden. I rett rekkjefølgje. Eg er suveren, han diltar eit par runder bak.

Av og til kan eg få ein enorm oksehunger på søtt og godt. For spesielt interesserte finn du meir om akkurat det HER.

I går kveld var eg ein tur innom Englemor sin blogg...og synet av dei nybaka muffinsane der fekk meg til å saumfare både skuffer og skap på jakt etter noko søtt. Alt eg fann var nokre restar etter diverse godteposar, og kun dei kjedelegaste godteribitane låg att:(  Desse bitane kunne ikkje gjere meg heilt tilfreds, så eg leita vidare...

Brått kom eg på at der stod ein pakke kremfløyte i kjøleskapet og den hadde utløpsdato i går. DEN måtte eg no kunne få bruke til noko, for vi kastar då ikkje mat! Etter ei lita runde i kjøkkenskapa fann eg ut at vi hadde alle dei ingrediensane som eg trengde for å lage ei kake:) Klokka nærma seg ein time før midnatt, men det vart plutseleg heilt uvesentleg -endå så trøytt eg var eit par timar tidlegare på kvelden! Kakebaketida på denne kaka er i overkant av ein time, men pytt, pytt. Tanken på himmelsk god kake som smeltar på tunga heldt meg våken:)

Eg deler gjerne kakeoppskrifta med dykk:

Det må forresten leggast til at dette er min variant av sviskekake. Oppskrifta som eg ein gong hadde på eit laust ark inni kokeboka mi, er sporlaust forsvunne. Difor har eg prøvd meg litt fram, og etter eit titals meir eller mindre vellukka sviskekaker har eg "landa" på denne oppskrifta:

 

Pisk fem eggekviter. Tilsett ein pakke med brunt sukker (ca.450g) og ei teskei bakepulver.

 

Rør dette godt saman og hell det over i ei langpanne.

(Eg brukar å legge bakepapir i langpanna, då slepp eg å smørje den og den vert lettare å gjere rein)

Steik på 175*C i ca ein time. Eg brukar å ha den midt i omnen.(Her har eg delt den i to etter steiking)

Bland 200g svisker med ein slump vatn(eg brukar ca 1,5dl) + ei spiseskei sukker.

Kok sviskeblandinga på svak varme til sviskene kan mosast lett med ein gaffel. Ca 10 min.

Pisk ein pakke kremfløyte(1/3 l). Mange brukar TO pakkar kremfløyte, men EG brukar kun ein.

Du skjønar kanskje at mi kake vert ein MYKJE sunnare variant? ;) ;)

Grunnen til at eg brukar kun ein fløytepakke er at eg ikkje er så veldig glad i mykje fluffy krem, då kremen har ein tendens til å ekspandere i munnen min -og det opplevast ikkje akkurat godt.

Eg har nokre traumatiske opplevingar med slik ekspanderande krem frå barndomen friskt i minne, der augene lurte vitet til å tru at flotte kremkaker var noko som smakte like godt som synsintrykket gjorde... Takk og lov for serviettar seier eg berre!!! God oppseding som eg hadde, kunne eg sjølvsagt ikkje legge att noko på fatet! Så fekk det heller vere med litt kremflekkar i lommene...(serviettane var dessverre ikkje alltid store nok til å halde på alt kreminnhaldet).

Med åra har eg lært meg å like krem, men som sagt ikkje i store mengder. Så flotte, fluffy kremkaker får oftast stå i fred for meg. Sikkert kjekt for andre, for slike kaker går som regel først unna i kakeselskap likevel:)

 

Når kremen er ferdig piska; bland dei mosa sviskene inn i kremen.

Til deg som ikkje likar svisker; det gjer ikkje eg heller!

MEN sviskekrem på denne kaka er fantastisk godt og absolutt verdt ein smak!:)

Når kaka er ferdig steikt; del den i to like delar.

Då passar det godt å legge kaka på eit Vesterålens beste/Verdens Beste/Kvæfjordkakefat.

Fordel ca halve mengda av sviskekremen på den eine halvdelen av kakebotnen.

Legg så den andre halvdelen oppå kremlaget, og ha på resten av sviskekremen.

Kanskje ikkje den mest delikate kaka etter utsjånad å døme, men som dei fleste veit så er det ikkje alltid utsjånaden som tel;)

 

Så; då klokka bikka halv eitt i natt, ja då kunne eg ENDELEG få tilfredsstille mitt voldsomme søtsug! :)

Ha ein fin dag! No skal eg kose meg med kake! :)

Det 6. biletet i den 6. mappa...

 For litt sidan vart eg utfordra av Cecilie til å vise det sjette biletet i den sjette mappa,

og det resulterte i dette biletet frå sommaren 2006:

Biletet gjev meg fine minner om ein fantastisk flott sommar både slik og sånn.

Som de kan sjå så er Elisa og eg foreviga på sopptur.

Kantarell er ein favoritt for liten og stor her i familien.

Nyplukka sopp steikt i smør, krydra med salt og peppar smakar himmelsk!!!

Seinsommaren baud på korgevis av kantarellar, og vi kunne hauste så mykje vi berre orka

då det lyste gul kantarell same kvar vi snudde oss. (I granskogen vel og merke)

Eg kjenner at eg gledar meg til sommar og sol igjen! :)

Ingenting er betre enn sommarferie i Bjørdalen

når sola skin og temperaturen bikkar 20*C...

Utfordringa sender eg vidare til:

Hestia-Kari

Blogge-Ingrid

Englemor Kristin

Gulla-Stine

Bakke-Tone

Utfordringa tek de om de har tid og lyst:)

Bloggen min i avisa!

Blogging vekkjer oppsikt!

For om lag to veker sidan vart eg oppringt frå Voldingane si lokalavis "Møre". Ei hyggeleg stemme i telefonen spurte meg om det var eg som hadde bloggen "Frå eit A4-liv" ? Jau, det var då det:) Dama eg snakka med spurte om det var greit at ho kunne få presentere bloggen min i avisa og låne bilete derifrå, til slutt vart eg stilt nokre spørsmål. Eg sa at det burde då vere greit, sidan bloggen min ligg open for heile verda, så må den då kunne tole eit oppslag i ei av dei lokale avisene:)

Ettersom det har kome ei stor blogge-bølgje i Ørsta/Volda området med stadig nye bloggarar, ville "Møre" presentere eit utval av bloggar frå Volda og Ørsta kvar laurdag framover.

Lite visste eg om at eg med min blogg skulle verte både framside- og dobbelt midtsidestoff i laurdagsutgåva til nabokommuna si lokalavis! Eg hadde nok meir sett føre meg ein liten artikkel gøymd mellom lokale politiske diskusjonar og spalter med NPK-nyhende, så overraskinga var stor då eg såg ansiktet mitt på framsida av avisa same kvar eg skulle denne dagen; på jobb, besinstasjonen og i daglegvarebutikken. Ikkje det at eg vart irritert, berre overraska over storleiken på oppslaget:)

 

Eg har fått mange positive kommentarar på oppslaget i avisa, og dei som ikkje synest fullt så mykje om det let nok vere å nemne noko om det.

Som så ofte så er det gjerne ein sjølv som les teksta/intervjuet med dei mest kritiske brillene på. Står der noko som har vorte feiltolka, noko som er trekt ut av ein samanheng? Det er ikkje lett å få med seg alt som vert sagt i eit intervju, kanskje spesielt vanskeleg i eit telefonintervju. Eg synest at det var ein fin artikkel, der mykje av teksta var henta rett frå bloggen min. Eit par ting vil eg likevel kommentere (for dei som kanskje har lese artikkelen):

Der står noko om dette med å legge ut informasjon og bilete av familien, med tanke på at folk kan misbruke bileta;

"Etter mykje tenking kom eg fram til at det er så pass mange som gjer det, så eg bestemte meg for at det gjekk greitt. Men eg har tenkt nøye over det, så folk ikkje trur eg er heilt dum" 

Eg kjende meg ikkje heilt igjen i fråsegna, spesielt det med at "det er så mange andre som gjer det, difor fann eg ut at det var greitt". Men, men slik står det no, eg klandrar ikkje den som skreiv artikkelen, eg kunne nok kanskje ha spurt om å få lese korrektur før det vart publisert, noko eg skal tenke på til ein eventuell neste gong:)

Kan hende forklarte eg meg litt vanskeleg over telefon, men det eg ville presisere var at eg er kritisk til kva type bilete og informasjon eg vel å legge ut på nettet.

Eg har tenkt litt att og fram når det gjeld heile blogginga generelt. Skal det bloggast frå denne kanten, så vert det ein blogg med mange aspekt frå livet, då vert det naturleg å ta med både bilete, sjølvopplevde erfaringar, personlege meiningar og kjensler. Eg er klar over at der er ein viss fare for at data som ligg på nettet kan verte misbrukt av folk med lite hyggelege intensjonar. Bloggen ligg på verdsveven open for alle, sånn sett når den ut til større delar av verda enn ei lokalavis. Eg har både lest og høyrt om folk som har vorte misbrukt på nettet, der misbrukarane faktisk ikkje har hatt meir å nytte seg av enn eit profilbilete av eit ansikt og ein fødselsdato. Sånn sett er det ikkje lett å heilgardere seg mot noko her i livet. Vel ein å ha ein profil anten på facebook, nettby, blogger, m.m. så er ein meir eller mindre utsett for at andre kan misbruke bilete og data.

Det eg også nemnde, var at eventuelle misbrukarar kan nytte seg av fleire forum enn blogg dersom dei vil få tak i bilete og andre data, som til dømes aviser og andre tidsskrifter på nett. Det har vorte vanleg at blant anna lokalaviser opnar opp for at lesarar kan legge inn eigne bilete på diverse bildegalleri. Her finn ein mange bilete med fullt namn, og av og til alder på vedkomande. Sommarstida er det ikkje sjeldan å sjå bilete av ungar på stranda, ofte lettkledde eller nakne. Slike bilete er eg redd kan trigge dei som kanskje er sjuke nok til å misbruke bileta.

Det er nok ikkje lett å trekke ut ei setning som ein konklusjon ut av alt dette, som igjen skal publiserast i ein artikkel, det har eg forståing for. Eg hadde likevel lyst til å få fram at eg legg ikkje ut bilete og informasjon på bloggen som resultat av ein konklusjon; "greitt å gjere fordi det er såpass mange andre som gjer det".

Då framstår eg faktisk som det motsette av det som var tanken bak setninga. Ganske naiv og kanskje litt dum? :)

 

Vel ein å vere synleg må ein vere budd til å ta konsekvensane av det, det er vel noko av det eg også ville vise at eg har tenkt igjennom. Det håpar eg at dei som har lese litt på bloggen min har fått med seg. Vi er alle ulike, med ulike grader av openheit og anonymitet. Eg meinar at ein ikkje nødvendigvis er meir naiv dersom ein vel å dele bilete, kjensler og tankar, enn dei som ikkje gjer det. 

Diskusjonen om kva som er rett eller gale, naivt eller smart, dumt eller klokt å gjere når ein vel å vere synleg på verdsveven, kan nok verte lang, likeeins er det nok mange meiningar om dette. Det skal eg ikkje skrive noko meir om no:)

Fire x fem!

I går fekk eg ei utfordring frå Tove, den skal eg prøve å svare på no.

4 Favorittprogram på TV:

Eg ser svært lite på tv, så her må eg nok putte inn program som eg har sett på/fylgt med på tidlegare...

• "So you think you can dance?"
• "Dansefeber"
• "71* Nord"
• Div. oppussingsprogram når eg kjem på det.

4 Ting eg gjorde i går:

• Såg Synne spele handballkamp i Voldahallen.
• Rydda og vaska etter ei hektisk veke med lite og inkje husarbeid.
• Leita fram pensum og laga meg ein leseplan.
• Var på ein liten fotosafari ute i lag med den store blesten.

4 ting eg ser fram til:

• Å vere ferdig med eksamen i vitskapsteori...
• Praksis på helsestasjonen
• Å få reparert stabburstaket, før den store blesten tek det med seg til dunders!
• Mange skiturar, med årets Grotlirenn som høgdepunkt og avslutning på skisesongen.

4 Favorittrestaurantar:

Her må eg nok melde pass. Kjem ikkje på nokon favoritt, har ikkje så godt utval å velje frå heller. Den beste maten får eg heime, anten her eller hjå andre.

4 ting på ønskelista mi:

• Om det går an; livsvarig god helse til alle rundt meg!
• Dobbel garasje.
• At eksamenane mine går smertefritt, gjerne med gode resultat!
• Fine skiforhald og fint vintervêr heilt til påska er over:)

Eg sender utfordringa vidare til desse fire:

• Siv
• Kate
• Synnøve
• Line

Eg må også nemne at eg er så takksam for alle dei fine utmerkingane som eg har fått!

Det kjem eit takke-innlegg om ikkje så lenge:)

Mama mia :)

 

Med jamne mellomrom dukkar det opp hyggelege bursdagsinvitasjonar i skulesekkane og i barnehagemappene.

Ikkje ukjent er det når bursdagsfeiringane er lagt opp med eit spesielt tema.

"Pysjamas-bursdag", "Bad-taste-bursdag", "Baby-bursdag", for å nemne nokre.

Denne gongen var det for meg, ein ny variant på invitasjonen til Runa si bursdagsfeiring:)

Mama-mia-bursdag!

 

Når ein skal i Mama-mia selskap har ein høve til å kle seg ut :D

¤

Stine veit kven som er rette dama å spørje når det gjeld utkledning;)

Stine veit at denne dama samlar på dei raraste ting.

Stine veit at denne dama har sko og kle for ei kvar utklednings-anledning.

Stine veit at denne dama tek på seg hovudlykt, boblekåpe og tøflar, og luffar seg ut døra med stor iver og barnsleg glede for å leite etter "kostyme" i eit kaldt og mørklagt stabbur.

Stine veit at denne dama er litt streng når ho seier at "du må passe godt på tinga dine/mine/våre, då har du/eg/vi glede av dei -leeenge!"

Stine veit at denne dama vert SÅ glad for at det er andre enn ho sjølv som likar å kle seg ut når anledninga byd seg:)

¤

Trass i at nesten alle plagga var fleire nummer for store for Stine,

så var det ei særs nøgd jente som for avgarde til Mama-mia-party denne kvelden.

(Ibiza-Buffalo skoa og parykken var vel det einaste som passa i størrelsen;) ) 

Jenta var ikkje mindre nøgd då ho kom heim og fortalde om kor kjekt dei hadde hatt det:)

Song og dans, stropl og vas

-akkurat slik det skal vere når veninner kosar seg i lag!

Litt ekstra stoltheit var det å spore då Stine fortalde at det hadde vore premiering for "beste kostyme";)

 

DIN VEG

Ingen har varda den vegen du skal gå

ut i det ukjende, ut i det blå.

 

Dette er din veg.

Berre du skal gå han,og det er uråd å snu.

 

Og ikkje vardar du vegen, du hell.

Og vinden stryk ut ditt far i aude fjell.

 

Olav H.Hauge

Tradisjon til glede for søthungrige gullungar:)

Ein av mange førjulstradisjonar er blant anna det å bake julekaker, helst sju sortar.

Julemenn, pepparkaker, hardevafler, brune pinnar, krumkaker, sirupsnippar, risbollar er nokre av favorittane, men i tillegg til alle desse småkakene som gradvis forsvinn på mystisk vis allereie halvvegs i julefeiringa, så har vi noko juleknask som er freda til vi bikkar over i eit nytt år: pepparkakehus:)

Eg kan dessverre ikkje skryte på meg eit flott, eigendesigna og sjølvlaga pepparkakehus, sjølv om eg helst skulle ynskje at det var det eg kunne vise fram til alle våre julegjestar -og ikkje minst her på bloggen! Kanskje til neste år...? ;) Det ligg allereie ei oppskrift med fine byggmonteringsplansjar til eit kjempeflott stabbur i oppskriftsboka mi -det hadde vore noko å ha på stas i "Bestastova"!

 

Å PYNTE pepparkakehus går som ein leik når ein har ivrige barnehender som vil hjelpe til. Litt verre var det då huset skulle monterast...det kan nemnast at vi måtte til med litt ekstra "fugemasse" undervegs grunna eit par arbeidsuhell, men, men slik må ein gjerne rekne med.

Vi hadde heldegvis rikeleg med stæsj til å pynte huset med, som de kan sjå så var det ikkje all pynten som kom seg så langt som til huset:-D

(Fantefjes er slikt som er heilt vanleg når ungane vert merksame på at dei er fotoobjekt, slik som Elisa vart her...)

Pepparkakehuset vårt fekk stå i fred heile jula, faktisk heilt til 8.januar. Denne dagen var heile familien samla slik at alle skulle få kvar sin smak av huset.

Når ti ivrige barnehender kappast om å hente eitt pepparkakehus, ja då er oddsa høge for at dette skal gå problemfritt... Huset gjekk i golvet meir enn ein gong på ferda gjennom dei tre stovene, tårer måtte tørkast og mor enda opp med å bruke strengestemma:/ Ein litt trasig start på det som skulle vere ei kjekk oppleving. Heldigvis så vart uhella fort gløymde og det var seks blide og forventningsfulle som kika opp då eg ba om eit bilete:) Bortsett frå Linnea då, som sikkert ikkje forstod så mykje av det heile.

 

KLAR - FERDIG - KNUS ! ! !

 

 

Synne passar på at Linnea ikkje får i seg seigmenn og non-stop, men nokre smular fekk ho lov til å smake på:)   Vesle Gollemor er høgt og lågt for tida og ein dag tidlegare i veka datt ho slik at ho kutta seg under auget:(   Det var ikkje godt å seie om det var mor eller dotter som felte flest tårer då..;(

Elisa og Stine i ein intern-humor episode. Fire års aldersforskjel jamnar seg ut for kvart år:) Matias og Eirik var snare å forsyne seg med dei bitane som hadde seigmenn på seg.

På under ti minutt var pepparkakehuset stort sett oppete, berre dei bitane utan pynt på låg att, dei var det visst ingen som ville ha.

Eit forsøk på litt oppklaring:

Tusen takk for ALLE tilbakemeldingane på innlegget mitt i går!

Før eg skriv noko meir må eg understreke at eg vert spesielt glad for at de kommenterar det som ligg dykk på hjartet, og med det meinar eg at det er bra at også dei som er ueinige seier i frå når dei er det! :)

Eg ser meg likevel nøydd til å skrive eit litt oppklarande innlegg, då eg tydelegvis har ordlagt meg litt upresist her og der.

Alt i teksta er tufta på mine/våre tankar. Eg har til dømes skrive om kva som eg/vi (eg og min husbond) stiller oss spørsmål om, kva vi synest er fornuftig og ikkje, kva vi vel å gjere i vår familie, osv.

Eg må beklage på det sterkaste om eg har formulert meg som at eg/vi gjer "alt rett", har løysingar på det meste og er betre enn dei fleste. Det kan eg ikkje late stå uoppklara. Vi har som dei fleste andre; "våre mange feil og manglar", eller svakheiter som eg heller vil kalle det:) 

Det eg prøvar å få fram er vel meir i retning av at vi strevar etter å gjere det beste for våre ungar og vår familie; det beste vurdert utifrå vår sin ståstad. Slik er vi nok ikkje så veldig ulike nokon av oss, vi handlar vel alle utifrå det ein trur er det beste. Difor må andre sjølvsagt få gjere akkurat som dei vil, det skal ikkje eg blande meg bort i noko meir enn at eg har tankar om det eg ser og høyrer rundt meg, både sjølverfart, men mest av alt gjennom media, der ein kan få eit visst inntrykk av utviklinga av dagens samfunn . På mange vis så vert eg skremd over media si makt og påverknad, det er så lett å surfe med på same bølga som alle andre, og det eg er redd for i den samanheng er at vi ikkje tek oss tid til å stoppe opp og verkeleg tenke etter om vi verkeleg vil vere med på bølga eller ikkje?

¤

Når det gjeld valet vårt angåande fyrverkeri, så har vi fortsatt tankar om at vi skulle ønske at fleire gjer som oss. MEN det er ikkje dermed sagt at vi ikkje respekterar andre sine val. Eg meinar at det må vere mogleg å vere sterkt ueinig og samstundes ha respekt for at andre ikkje meinar det same:) Respekt for mangfaldet ser eg på som svært viktig, i alle samanhengar! Takk for påminninga, eg ser i ettertid at akkurat det burde vore presisert i innlegget under.

Ein annan kommentar som eg synest var så flott var denne:

For noen år siden var jeg så heldig å overvære verdensmesterskap i fyrverkeri. Jeg fikk se Kinas bidrag - og det var fyrverkeri det! Går ikke an å sammenligne med det som vi har her på nyttårsaften. Her var det ikke snakk om enkle smell og mye pang, her var det rene kunstverk på himmelen. Det var feks motiver som trær o.l. Helt fantastisk!
Etter det har jeg syntes at feks kommunen burde stå for et flott fyrverkeri, og at det burde bli forbud for andre. Men jeg synes ikke at man skulle ta bort gleden ved fyrverkeri, det er mye annet som også er sløsing - men som vi mennesker bruker for å glede oss. Fyrverkeri er noe som gleder fattig og rik.

Dette er eg nok ganske så einig i, tusen takk for kommentaren :)

Eg har ikkje med innlegget under meint verken å vere formanande, betrevitande eller fordømande.

Dette er berre ei utlufting av tankar som eg har gjort meg, og som eg hadde lyst til å dele med fleire. Vi er sjølvsagt alle ulike; med kvar våre verdiar, oppfatningar, meiningar og tankar kring det meste. Dette bør vi sjølvsagt akseptere, sjølv om det er lett å legge seg bort i ting som ein har andre meiningar om, meg sjølv inkludert i aller høgste grad;)

Som alltid når ein les noko som andre har skrive; kan det skrivne ord verte oppfatta på ulike måtar.

Slik er det, og slik vil det alltid vere, spesielt dersom forfattaren av teksta ikkje har vore tydeleg nok.

Eg har kanskje ikkje vore tydeleg nok, og eg beklagar så mykje dersom eg har trampa på nokon!!

Det var ikkje hensikta med innlegget mitt i går :(

Ein annan ting er at litt av hensikta var å få fram engasjement hjå andre, det synest eg er sunt:)

Eg likar å få tankevekkarar sjølv, anten vekkaren strir heilt i mot mine eigne meiningar og verdiar eller at vekkaren gjev meg eit positivt "spark i baken" :)

¤

Som vanleg er bloggen min rett frå hjartet, eller levra, alt ettersom ;)

Bloggen min er for mange kanskje vél personleg. For meg er dette den einaste måten å blogge på. Eg trur ikkje at bloggen min glir rett inn i nokon spesiell sjanger som til dømes: kvardagsblogg, interiørblogg, mammablogg, nettbutikkblogg, lyrikkblogg, reiseblogg osv. Eg bloggar om det som fell meg naturleg, og som tittelen på bloggen min seier; "Frå eit A4-liv", så er det nettopp smått og stort frå dette livet ein finn her:)

Kan hende er det somme som har tenkt over at bloggen min er prega av eit "eg/vi -fokus"? Det er i tilfelle korrekt observert:)

Her inne skriv eg stort sett om ting som er;

Sett igjennom mine auge.

Kjent igjennom mitt hjarte.

Tenkt mellom mine øyre;)

Det er ikkje det same som at mine tankar kring ting er det einaste rette. Slik tru på meg sjølv har eg ikkje utvikla slett enno;)

Heldigvis! Det er vel det siste eg ynskjer for meg og mine...

Eg håpar at eg har ordlagt meg litt meir presist denne gongen. Eller kanskje vart det berre endå verre?

De får i tilfelle vere snille å bere over med meg, eg har ikkje meint å fornærme nokon! :)

Dette er noko av det som vi likar å bruke tid på! :)

 

Litt om det å gjere sine eigne val...

Først vil eg takke for alle dei fine kommentarane som de la inn på det forrige innlegget mitt, eg set veldig pris på kvar einaste ein!!!

Til alle dykk som trufast kikar innom for å sjå etter oppdateringar;

KJEKT AT DE IKKJE HAR GLØYMT MEG! :)

Julahøgtida har vore ei hektisk, men fin høgtid. Det har vore lite tid til blogging. Lysta til å blogge har absolutt vore tilstades og bloggestoff har det heller ikkje vore mangel på, det har berre ikkje vorte prioritert.  Familien har vore i fokus -og det er for oss det beste med heile jula. Vi har ei tru på at sterke familieband gjev ei uvurderleg styrke og tryggheit for resten av livet.

Eg har eit inntrykk av at kvardagane hjå mange no til dags er sterkt prega av stress og mas, og at tid i lag med kjernefamilien ofte vert bytta ut med tid til "alt mogleg anna". Somme kan verke som om dei har ei oppfatning av at det alle andre eller alle andre sine ungar er med på, ja det må dei og vere med på... For ein vil sjølvsagt ikkje vere noko dårlegare enn andre! Då stiller eg meg spørsmål om kva som er bra og kva som er dårleg... Er det beste for ungane at dei sjølve skal få avgjere alt kva dei skal få vere med på og ikkje? Og vert ungane gladare og meir lukkelege av å få gjere som alle andre, få det som alle andre har, sjå ditt og datt på tv fordi alle andre gjer det?

Eg har ikkje tru på at det er slik... Tvert om så trur eg at ungane vert lukkelegare, tryggare og meir reflekterte dersom dei har vaksenpersonar rundt seg som set klare grenser og som set av tid til å grunngje kvifor vi har diverse grenser å forhalde oss til. Ja, TID spelar nok ein gong ein sentral faktor. "Alle" skuldar sjølvsagt på den dårlege tida, eller mangel på tid... (Du kan lese meir om kva eg meinar om det her.) Tid har vi alle, det gjeld berre å prioritere bruken av den!

¤

Denne jula har tankane mine krinsa mykje rundt familie, prioritering av tid med familie, barneoppseding og ikkje minst tenkjer eg på kva kraft og ansvar som ligg bak det å vere forelder. Kva signal sender vi til ungane i ei førjulstid som er prega av kjas og mas? Overforbruk og overflod pregar generasjonen vår, anten vi likar det eller ei. Julaftan handlar i dag mykje om det materialistiske; gåvene under treet, og når nyttårsaftan nærmar seg er det jammen meg akkurat det same; berre at då er det det sværaste fyrverkeriet som står i sentrum...

Eg veit at det er mange som tenkjer over dette, men eg skulle ønske at det var endå fleire! MÅ vi til dømes kjøpe alle desse rakettane til nyttårsaftan?! Gjer vi det for å glede ungane? For å få seg ei ekstra stjerne i margen, for tenk om vi har finare fyrverkeri enn naboen i år?! ;)

Jauda, eg hugsar godt dei mange flotte nyttårsfeiringane i min barndom, eg sto der med stjerner i augene -i dobbel tyding:) Men som vaksen ser eg galskapen i  fyrverkerihysteriet; det er ikkje få som har fått varige mén av dette brennande vaksenleiketyet. Sjølv om akkurat den biten er underordna i mi anti-fyrverkerikampanje...

Ein annan ting er alle dei tusenar av dyr rundtomkring i bygd og by som vert skremde ut av sitt gode skinn. "Issa; berre å gje dei ein tablett så søv dei så godt og merkar ingenting", HØYRT PÅ VÅS?!

Det aller verste er å tenke på at dersom alle hadde brukt sine "øyremerka" fyrverkeripengar på t.d. fadderbarn, ja då kunne vi nok ha endra mang ei menneskeskjebne!!

Eg synest det er synd at det ikkje er endå fleire som gjer som oss? Er ikkje DET ei god nyttårsoppleving å gje ungane sine då? Fortelje dei at i staden for fyrverkeri, så reddar vi eit born frå svolt og naud, sikrar bornet medisinar og skulegong mellom anna. Betre kan det vel ikkje verte? Tenk å setje av ei kosestund i romjula, saman med alle familiemedlemane (-og for all del: ikkje gløym å slå av fjernsynet;)) snakk i lag om opplevingane som har prega julehøgtida, kva tankar har ungane om jula og alt som høyrer med. Er ikkje dette ei fin ramme for å reflektere litt saman med våre unge håpefulle? Kva verdiar, tankar og handlingsmønster ynskjer vi at ungane våre skal utvikle?

For fire år sidan tok vi ei avgjersle på akkurat dette. Ungane tok det som ei sjølvfylgje at vi skulle skyte opp rakettar og anna fyrverkeri på nyttårsaftan. "Det var då vanleg?" "ALLE ANDRE gjer det, så då skulle no vel også vi gjere det?"

"Nei", fekk dei til svar. Vi prøvde å forklare dei at vi ville gi fyrverkeripengane til eit fattig born i staden. Dette var vanskeleg å forstå, kva skulle no dei fattige borna med rakettar, dei som ikkje eingong har nok pengar til å kjøpe seg mat! Ikkje så lett å forstå for ein femåring og ein sjuåring kanskje? :) Spesielt ikkje når dei såg at andre familiar stod i kø utanfor fyrverkeri-utsala... "Kvifor gjer ikkje dei andre det same?" undra dei seg over etterkvart?

Vi har prøvd å forklare dei kvifor vi gjer som vi gjer, og vi er visse på at alle dei flotte ungane våre skjønar akkurat kva vi meinar etterkvart som dei vert eldre. Og vi trur nok at dei etterkvart kjem til å prise seg glade for at dei har vore med på å hjelpe andre born ved å gje vekk fyrverkeripengane sine, i staden for å skyte dei rett til himmels for ei kortvarig glede. Ei runde ute med kvar sine stjerneskot har vore populært, og vi kan ikkje sjå at vi har frårøva ungane våre ei opplevingsrik nyttårsaftan fordi om vi ikkje har hatt rakettar. Vi synest tvert om at vi har gjeve ungane våre ein viktig pakke i sekken.

Tanken bak frå vår side er ikkje at vi skal "redde verda", sånn sett er det mykje anna vi kan gjere annleis gjennom resten av året, men dersom vi har fått ungane våre til å reflektere litt over at dei faktisk kan vere med på å spele ein forskjel, ja då vert vi litt stolte:)

Julehøgtida er vel den tida på året då kontrastane er størst her i verda, og då er det godt å kunne gå inn i det nye året å vite at vi har gjort noko godt for andre! 

Kanskje skal vi utvide denne tradisjonen til å gjelde på farsdag og morsdag også? Kjøpepakkar på desse dagane er personleg sett ein uting, kanskje skal vi ynskje oss nye fadderborn i staden for nye lestar til far og roser til mor? :)

Så, til slutt vil eg nytte høvet til å ynskje dykk alle eit godt nytt år!!

Kjære venn!

I dag er det eitt år sidan vi såg kvarandre for første gong!

Eg kan velje å styre unna klisjéar som; det var kjærleik ved første blikk, men sidan det var nettopp det det var, så kan det vere så mykje klisjé det berre vil!

Allereie før blikka våre møttest, visste vi at vi hadde noko heilt spesielt:)

Alle samtalane, tankane og draumane gjorde at håpet vaks,

og trua på det fullkomne møtet vart etterkvart eit realistisk håp ! 

All usikkerheita og ventinga før denne dagen kom var verdt det.

Du var nydelegare enn eg kunne forestille meg. 

Møtet med deg vart så intenst som berre møter mellom to som elskar kvarandre kan verte!

Den varme, mjuke huda di mot mi.

Eg kunne kjenne hjartet ditt slå med faste, raske slag mot hjartet mitt.

Lukta av deg -den beste lukta eg kan tenke meg, så søt, så rein, så god!

Så lukkeleg gjorde du meg, at tårene mine rann.

Dei kunne ikkje stoppast, ikkje ville eg det heller, kvifor skulle dei det?

Slik låg vi, eg og du.

Vi var fortsatt i eitt, no berre på ein litt annan måte.

Alle inntrykka frå vårt første møte har eg gøymt på i hjartet mitt.

Der ligg dei som dei vakraste skattar.

¤

Kjære Linnea mi -livet med deg er ei gåve for oss.

Du gjer dagane våre rikare. Vi er så glade vi har deg.

Takk for at du klamra deg fast i livet mitt, og at du heldt ut heile vegen til mål!

Du spreier slik glede. Du skal vite at vi er uendeleg takksame for at du er jenta vår!

¤

I dag er det eitt år sidan vi såg kvarandre for første gong.

I dag er det eitt års dagen din:)

Gratulerer med dagen, kjære, kjære Linnea!

 

Talet er fire

For ei stund sidan fekk eg denne utfordringa frå Cecilie. Som nemnt før, så har ikkje blogging akkurat hatt førsteprioritet siste tida, difor er eg litt sein med å svare på alle utfordringane eg har fått.

 

4 jobbar eg har hatt:

1. Min første lønna jobb må nok vere som "dreng" på garden. Kvar sommar hadde eg arbeid som; å stå i siloen under slåtten, vere med i arbeid på skogen, førefallande arbeid på garden, dagleg stell av dyr på garden, m.m. Eg ser på det som ei sjølvfølgje at ungar/ungdomar er med på å hjelpe til heime, men sjølvsagt bør arbeidstype og arbeidsmengd tilpassast etter alder... I løpet av desse sommarjobbane kjende eg aldri at eg måtte jobbe for mykje eller for hardt. I staden ga variert og utfordrande arbeid bonus, i form av god fysikk og utvikling av improvisasjon, kreativitet og sjølvstendigheit.
2. Skiinstruktør. Fleire vintrar har eg vore instruktør for små håpefulle alpinistar på skikurs. Trass i at eg har gått A-trenarkurs (eit slags grunnkurs i det å vere trenar, uavhengig av idrettsgrein) og at eg har stått VELDIG mykje på ski sjølv, så veit ikkje eg heilt om dette er noko som eg passar spesielt godt til... Trur det må skuldast tolmodet mitt...eg har dessverre ikkje i bøtter og spann av slikt, men det har betra seg!:)
3. Pleieassistent på sjukeheim. Medan eg studerte til sjukepleiar, jobba eg på sjukeheimen i helgar, feriar og elles i ledige stunder. Det er vel noko av den beste praksis ein kan få, å jobbe sjølvstendig ved sidan av studiane. All denne jobbinga gjorde sitt til at eg vart oppmoda om å søkje på deltidsstilling om fast jobb på sjukeheimen etter utdanninga, og jobben fekk eg:)
4. Sjukepleiar. I tillegg til deltidsstillinga på sjukeheimen, jobba eg mykje ekstravakter i eitt år på medisinsk og kirurgisk avdeling på sjukehuset. Dette året vart det mykje jobbing... Etter at ungane kom som perler på ei snor, har eg hatt nok med jobben på sjukeheimen.

4 filmar eg kan sjå oppatt: 

1. Alle Astrid Lindgren-filmane. Spesielt Ronja Røverdatter, Emil og Madicken. Ronja Røverdatter gjorde eit usletteleg inntrykk første gong eg såg den, og den filmen står for meg som ein av dei beste filmane uansett sjanger. Vert like medriven kvar gong eg ser den. Tårene renn både av sorg og glede undervegs i filmen. PRESISERING; filmen ser vi sjølvsagt på svensk, ikkje snakk om at ungane våre skal verte kjend med ei Ronja som snakkar norsk:) Dette gjeld for dei andre Lindgren-filmane også.
2. Dirty dancing. Kjem ikkje utanom denne filmen nei:) Vert aldri lei av den, og filmmusikken har i mine øyre berre vorte betre og betre med åra! Har ikkje tal på kor mange gongar eg har sett den, no har vi den på dvd, så den kjem nok til å surre og gå fleire gongar:)
3. Leonardo Di Caprio. Då meinar eg ALT av Leonardo Di Caprio. Eg vart "fan" av han lenge før han spelte hovudrolle i Romeo og Julie. Den første filmen eg såg med Leonardo Di Caprio i hovedrolle var "A boy`s life" -der gjorde han eit sterkt inntrykk på meg. Det er noko ved denne skodespelaren som eg ikkje heilt kan forklare, og då siktar eg ikkje til det ytre, sjølv om eg synest han er fin å sjå på også;)
4. The Sound of Music. Eg hugsar godt første gong eg såg den; ei nyttårsaftan liggande på magen framfor fjernsynet, med STORE auge gjennom heile filmen, på golvet hjå Mormor og Morfar i Måløy. Eit sterkt barndomsminne som dukkar opp kvar gong eg høyrer tittelen på denne musikalen.

4 stader eg har budd:

1. Åsestranda. Mine fire første år budde vi på Åse, mamma gjekk på skule der(sjukepleie). Så eg lærte meg å snakke "demma". 
2. Bjørdal. Bortsett frå nokre få år har eg budd her omtrent heile livet.
3. Oppdal. Eg gjekk eitt år på skigymnaset på Oppdal, det var første gong eg budde åleine og vekk heimanfrå. Det var eit minnerikt år som eg ikkje ville vore forutan.
4. Ørsta. I ei kjellarleilegheit på Engeset. Der var her vi budde då eg vart mor for første gong, og eg har mange minner frå dei to åra vi budde der:) men gleda var sjølvsagt stor då vi kunne flytte heim i Bjørdalen i oppussa hus:) Det var nok litt trongt om plassen siste tida i leilegheita, vi låg 5 stk på eitt soverom...men det gjekk no forsovidt greit det også!

4 tv-show/tv-seriar eg likar:

1. "So you think you can dance?" Amerikansk reality-danse-konkurranse. Flinke dansarar med ulik bakgrunn møtest, dansar koreograferte dansar som dei aldri skulle gjort anna! Imponerande både av dansarane og koreografane. Eg må stryke av meg både tårer og frysningar i løpet av ei sending, heilt vanleg:)
2. Dansefeber. Den nordiske varianten av programmet over. Framkallar dei same reaksjonane hjå meg som beskrive over.
3. 71* Nord. Underhaldande reality-tv som får meg til å tenke: "`NO skal eg ta meg på tak, no skal eg byrje å trene igjen!" For dette er eit program som eg faktisk godt kunne tenke meg å vere med på. (Berre eg kjem i LITT betre form;))
4. Kjem ikkje på fleire. Ser i grunnen ikkje så mykje på tv. Jau, forresten; Norsk Idol var då bra underhaldande:)

 

4 stadar eg har vore på ferie:

1. Kypros. Min første tur til sydlegare strok. Eg var 9 år, reiste i lag med familien + Mormor og Morfar. Det var fyrste gong eg reiste med fly, og eg hadde med lekser og norske flagg:) Vi feira nemleg 17.mai der nede, gjekk i stort norsk 17.mai-tog med fullverdig 17.mai-fest og moro etterpå!:)
2. Island. Familieferie med bil,tok båt via Færøyane til Island, sagaøya! Tok oss fram med bil rundt nesten heile øya. Denne turen baud på spektakulære naturopplevingar, vi var "innom" mange av både kjende og mindre kjende turistattraksjonar. Overnatta stort sett primitivt, men eksotisk:) i bilen, telt, overfylde soveloft, men også litt meir "urbant" i Reykjavik. Eit fantastisk land som eg har lyst å vitje fleire gongar! 
3. Ibiza. Den første utanlands-ferieturen utan familien. Eg var 22 år og hadde vunne ei dansekonkurranse med svær premie;  Danskebåt-billett, vekesopphald på Ibiza og billett til finalen i NM i diskodans! Vi var 30 danseglade ungdomar frå heile landet som reiste i lag. Trygt opphald med flotte opplevingar heile veka, kjempekjekt!
4. Eg har så mange gode ferieminner, men ein av dei siste jenteturane før eg stifta familie gjekk til solkysten i Spania. Der budde vi med familie av veninna mi. Vi slappa av på stranda, shoppa, reiste på tur rundtomkring Malaga, innom Granada, overnatta i fjellandsby på sørsida av Sierra Nevada, i det heile ein svært innhaldsrik og opplevingsrik ferietur.

 

4 websider eg er innom kvar dag:

1. Bloggen min, og andre oppdaterte bloggar.
2. yr.no   Kjekt å sjekke vêret, sjølv om det er lite eg kan gjere for å påverke det.
3. hials. no Høgskulen i Ålesund si heimeside. Må innom for å sjå om der er oppdateringar på Fronter.
4. facebook.com -just 4 fun :)

 

4 stadar eg ville ha vore no:

Akkurat no kan eg ikkje tenke meg nokon annan stad eg heller ville ha vore... Men fire stadar eg har lyst å reise til/oppleve ein gong i framtida må vere:

1. Pilegrimsvandring i Pyrenèane
2. USA på tvers i bobil.
3. Fjellferie i Peru, Machu Piccu og båttur på Titicacasjøen.
4. Svalbard . Jobbe og bu der i eitt år.

 

 

4 bloggar eg sender utfordringa til:

1. Ingrid
2. Elisabeth
3. Fivrel
4. Laila

Utmerkingar i lange baner

TUSEN, TUSEN TAKK!

Eg har motteke så utruleg mange koselege, flotte utmerkingar frå kjekke blogg-damer:)

No er det på tide med eit takke-innlegg og det er på tide å dele utmerkingane med fleire!

Denne har eg vore så heldig å få med Lill, Torunn, Monika, Mali-Mo, Silje, Stine, Ida Mari og Tove

"Denne bloggen invisterer i og tror på NÆRHET
- nærhet i rom, tid og forhold!"
Disse bloggene er usedvanlig sjarmerende og søte,
og formålet er å finne og være venner.
De er ikke opptatt av utmerkelser eller selvhevdelse.
Vårt håp er at når båndene på disse utmerkelsene er kuttet vil
enda flere vennskap ha forplantet seg.
Vær vennlig og gi litt ekstra oppmerksomhet til disse!
Gi denne awarden til åtte bloggere som igjen må velge seg nye åtte."

Er ikkje dette flotte ord vel?! Eg set super-duper stor pris på at eg har fått denne med alle desse flotte blogg-damene:) :)

TUSEN TAKK TIL DOKKE ALLE!!!

No skal eg gi denne vidare til desse åtte bloggarane: Torill, Nunne, Guttemamma, Nikoline, Line, Siren, Ma og Heidi

¤

Takk til Anne Grethe, Stine og Tove!

Denne utmerkinga skal eg gi vidare til fem andre: Elisabeth, Ingrid, Siv, Fivrel, Cecilie 

Dei må gi den vidare til fem andre, og så må dei fortelje om fem ting dei er avhengige av.

Her kjem mi avhengig-av-liste:

1. Familien min -sjølvsagt:)
2. Bjørdalen, kva hadde eg vel vore utan mi kjære heimgrend?
3. Søvn, som eg treng mykje av spesielt på denne årstida.
4. Mat og vatn.
5. Sjokolade...i alle slags variantar...

¤

Tusen takk for Monica for denne artige utmerkinga! Den har eg ikkje sett før, så det var litt ekstra stas:)

Regelen er at ein skal gi denne vidare til seks andre bloggarar, og dei utvalde er:

Lill, Anna Lisa, Line, Marit, Ida Mari, Mali-Mo.

¤

Denne søte dalmatineren takkar eg Laila og Monica for:)

Eg hugsar ikkje reglane som fyl denne vofsen, men eg vel å sende han vidare til desse seks;

 Stine, Kate, CHÂTEAU DE KONSTANSE, Silje, Synnøve og Monica.

¤

Frå Line har eg fått Nobelprisen i Mammakunnskap!!

Tusen takk Line for denne flotte utmerkinga!

Den går vidare til Laila, Anne Grethe og Tove.

Sjølv om hensikta med utmerkingane er å sende dei vidare, så vel eg også å gi denne tilbake til deg Line!

¤

Frå snilde, kjekke Line har eg også fått denne nydelege premien:) 

Takk Line!

Frå meg går den vidare til  Monika, Monica og Monica :)

¤

Nok ein gong takk til Line, denne gong for Utmerking for varme og støttande kommentarar!

Dagny, Cecilie og Britt er dei som får den med meg denne gongen.

¤

Tusen takk til Lill for den sjølvdesigna utmerkinga for koselege helsingar:)

Den kunne eg forsåvidt gitt til alle som er innom bloggen min og legg att kommentarar,for eg set stor pris på dykk alle!!

men sidan eg synest at det er kjekkast med personlege "til-frå lappar" på gåvene,

så er det Fivrel, Marie, Pernille som får den med meg i dag.

Gi den vidare til tre andre:)

¤

Til slutt vil eg at alle dykk som ikkje fekk utdelt ei utmerking med meg denne gongen

tek med seg denne flotte merksemda til bloggen sin!

Den er det Ida som har laga.

 Line har gitt den vidare til meg og no gir eg den vidare til DEG:)

Med ynskje om ei fortsatt roleg og fredfull adventstid.

For all del ikkje stress!

Lettare sagt enn gjort seier du?

Neida, berre prøv:)

Kjenn etter kva jula EIGENTLEG handlar om:)