søndag 14. september 2008

Gjensynsglede :D

Tidlegare denne veka var det marknad med underhaldning frå alle klassene ved Øyra barneskule.
Dei var alle veldig flinke å synge og underhalde til stor glede for foreldre, sysken og besteforeldre.
Då Stine var ferdig å synge oppdaga ho småsyskena sine på sidelinja, sjå og nyt:







Som mor og stemor er det utruleg godt å sjå kor glade ungane er i kvarandre. Heil- og halvsysken er det berre vaksne som bryr seg med, ungane skiljer ikkje slik.


Er det rart hjartet mitt svulmar?

8 kommentarer:

Monica sa...

Herlig! Skjønner godt at du blir glad når du ser slikt:)

Tove sa...

Priceless, Astrid!!!!

Tove sa...

Eg vart forresten besøkande nr. 1800 på sida di! Stas med runde tal!

kari - carpe diem sa...

HERLIG!! Sånne "moments" er helt uforklarelige...

Marit - Som Mine Dager Er sa...

Vi er en stor familie-mix vi også, og som du sier: det er rørende å se hvordan ungene bryr seg om hverandre.

Og så må jeg berømme dere som foreldre som får det til å fungere så bra.

Klem fra Marit

Vibeke sa...

Så herlig å se!!!!Har en (halv)søster som kom nesten 18 år etter meg MEN det er ingenting som føles halvt med det!

Ønsker deg en fin start på uken Astrid :o)
Klem

Fam.Sandnes sa...

nydeleg bileter......ønskjer deg ei fin veke:)

Line sa...

Kjenner eg får tårer i auga, så rørande er det:)
Mine to søsken er adopterte frå henholdsvis Indonesia og Madagaskar!!
Dette er noko som vi aldri tenkjer over. men det har vore forskjellige episodar opp gjennom åra der folk har gitt uttrykk for at dei tenkjer over det, desverre...
Einaste gangen systra mi har grubla litt på dette er når ho gjekk gravid, då spurte ho om eg kom til å føle at eg var orntli tante til henna ungar...Då spurte eg kva ho følte overfor mine... Hos oss er det då ikkje blodsbanda som gjer oss til ein syskjenflokk,tanter og onklar, men eg kan med handa på hjertet at vi føler same tilhøyrigheita og kjærligheita som andre gjer:)